SylviaItaly Blog | training voor de New York City Marathon

Als je van plan bent de marathon van New York te lopen, zoals ik, dan start je met trainen in de zomer. In Nederland is het warm weer geweest, en nog steeds. Maar als het warm is in Nederland, dan worden gelijk diverse maatregelen getroffen. Bij ons in Italië hoor ik nooit iets over “wat te doen bij hittegolf”. Vorig jaar hebben we van mei tot oktober elke dag tropische temperaturen gehad, en momenteel is het bijna niet minder dan 35 graden. Maar hittegolf of Siberische kou, hier gaat alles gewoon door, ook de trainingen dus.

Met warm weer gaat mijn voorkeur uit naar trainen in de vroege uurtjes, zo rond 7 uur. Dan is het buiten nog goed te vertoeven. Uiteraard drink ik veel voor,- tijdens en na het trainen. Niet alleen water, maar ook de nodige voedingssupplementen neem ik in.

New York is mijn 15e marathon, en ik kan niks anders zeggen dat ik er enorm naar uitkijk. Ik doe deze marathon voor de 2e keer. De trainingen verlopen vooralsnog erg goed, ik heb geen blessures. Maar ik heb nog een hele weg te gaan voor de New York marathon, dat weet ik.

Deze week staat 70 km in de planning. Bastiaan Schellekens, mijn trainer uit Rotterdam heeft een perfect marathonschema voor mij gemaakt die precies bij mijn loopstijl en conditie past. Een PR, onder de 3:14, zal er wellicht niet inzitten. NY is geen snelle marathon, maar hoe dan ook, ik ga niet naar Amerika om een wandeling te maken. Ik wil h’m goed lopen, en daar ben ik nu hard voor aan het trainen.

SylviaItaly Blog | een maand zonder rijbewijs in Italië

Het is even stil geweest op mijn blog. Ik probeer mijn ervaringen in Italië zo veel mogelijk te delen, maar vaak komt het er gewoon niet van. Het is momenteel hoogseizoen. Het werk stapelt zich op, en daarbij zijn de hardlooptrainingen weer begonnen voor de marathon in NY.

De maand juli is gelukkig voorbij. Op de weg terug uit Rome in juni is mijn rijbewijs ingenomen door de carabinieri voor minimaal 30 dagen. Niet omdat ik te hard gereden had of gedronken had. Nee, ik had simpelweg een “langzame” auto ingehaald waar een doorgetrokken streep op de weg was. Een actie wat iedere Italiaan wel dagelijks doet.

De carabinieri had ik niet gezien bij het inhalen. Niet veel later reden ze voor mij, en voelde ik de bui direct hangen. Nu ben ik de “Sjaak” dacht ik.
Mij werd verzocht te stoppen waarna ik na een discussie met de twee agenten een flinke boete uitgedeeld kreeg: 10 punten verlies, een boete en inname van mijn rijbewijs. Een maand of meer zonder rijbewijs….. nee toch?!

Ik was kwaad en verbijsterd. Want hoe plan ik mijn afspraken zonder auto? Hoe ga ik dat regelen? Gelukkig werk ik vanuit huis, en kan ik met de fiets mijn boodschappen doen in de locale supermarkten, maar het is behelpen.

Mijn rijbewijs was eerst bij de Prefettura in Perugia, waar besloten werd hoe lang mijn rijbewijs ingenomen werd. Ik had al vrij snel gebeld hierover, waar ik Elio als contactpersoon had voor de duur van de inname van mijn rijbewijs. Hij beloofde mij dat het maximaal een maand zal zijn voordat ik weer mijn rijbewijs terug heb. De foto op mijn rijbewijs vond hij overigens wel mooi.. tja Italianen. Hij had ook een agriturismo in Gubbio, waarop ik antwoordde dat we wel langs zouden gaan om te kijken voor een eventuele samenwerking. En zo antwoordde Elio ook, jij het één, ik het ander. We komen er wel uit.

Hou zou goedkomen dus. En het is ook goedgekomen. Uiteindelijk, maar de dagen waren geteld. Juli was een lange maand voor mij. Ondanks dat lieve mensen en vrienden mij geholpen hebben, afhankelijk zijn is toch niet echt mijn ding.

Het leven in Italië is niet altijd een feest, zoals je ziet. Want hoe dan ook als buitenlander in Italië, zolang er niks met je gebeurt dan loopt alles op rolletjes. Althans.. maar als je zelf de controle niet meer hebt over je eigen bezit, je gezondheid of wat dan ook. Dan is het niet je land. Zeker als je alleen bent. Dat is soms hard, maar als je positief ingesteld bent dan weet je ook dat alles weer goed komt.

SylviaItaly Blog | Poggio Bertaio een relatief jong wijnbedrijf

Ten westen van het Trasimeense meer, in Castiglione del Lago liggen de wijngaarden van Poggio Bertaio. Deze wijngaard van 18 ha is sinds 1972 in bezit van de familie Ciufoli. In de beginjaren werd de wijngaard geplant puur en alleen uit liefhebberij. De druiven werden verkocht aan diverse wijncoöperaties.

Poggio Bertaio

Vandaag de dag is Poggio Bertaio een professioneel wijnbedrijf. Na zijn studie oenologie besloot Fabrizio Ciufoli zijn kennis in dienst te stellen aan het familie bedrijf waardoor de wijnen ook buiten Umbrië beschikbaar werden. Fabrizio is een expert, zoals velen over hem hier zeggen: “goede wijn maken zit in zijn genen”. Daarnaast is Fabrizio ook oenoloog voor verschillende wijnhuizen in Montepulciano en in Montalcino.

Poggio Bertaio

Op het wijngoed van Poggio Bertaio groeien de Sangiovese-druiven. Een belangrijke druifsoort in zowel Toscane als in Umbrië. Daarbij zijn ook Cabernet-Sauvignon en Merlot aangeplant.

Poggio Bertaio

Een ander geschikt wijnbouwgebied voor de witte Grechetto is in Magione. Poggio Bertaio haalt daar de witte druiven vandaan voor hun befaamde Umbria Grechetto.

Poggio Bertaio

Poggio Bertaio

Poggio Bertaio

Bij de wijnoogst worden alle druiven met de hand geplukt. Naast de rode wijnen die Poggio Bertaio produceert, zijn ook de Vermentino en de Rosé van uitzonderlijke kwaliteit. Elke wijn heeft zijn karakter, en ieder familielid heeft zijn “eigen” wijn. Zo staat achter op de etiketten van elke fles wijn de geboortedata vermeld van de betreffende familielid.

Vandaag de dag produceert Fabrizio samen met zijn zoon Fabio de wijnen. Fabio is jong, en oenoloog. Ze bewerken het land met respect. Zoals Fabrizio en Fabio wijn maken is zoals de familietraditie dat voorschrijft. Ze beleven veel passie en plezier aan het maken van wijn, en dat vind je terug bij het proeven!

Fabio en Fabrizio Ciufoli