Wijnoogst Syrah Cortona DOC Eredi Trevisan

De Syrah stokken van wijnhuis Eredi Trevisan zijn aangeplant in Farneta en in Località Pietraia. Farneta ligt op een hoogte van ongeveer 280 m, en Località Pietraia op 260 m. Het vinificatieproces vindt plaats in Pietraia. Beide locaties liggen in de provincie Cortona Toscane.

In totaal heeft het wijnhuis 2,5 ha wijngaarden in eigendom. De Syrah is een vroege rijpe druif, daarom is de wijnoogst bij wijnhuis Eredi Trevisan altijd medio september. “Candito” is de naam van de Syrah wijn van Eredi Trevisan, en wordt gemaakt van 100% Syrah-druiven. Volgens de Luca en Tiziana is jaargang 2018 een mooi wijnjaar! Ik heb de Syrah-druiven geproefd, en wat waren ze heerlijk zoet..

Gisteren was wederom een groepje vrijwilligers van vrienden en familie aanwezig voor de oogst van de Syrah-druiven. Allemaal lieve mensen die hun hand er niet voor omdraaien om uren lang op het land te werken.

Met de zon over de prachtige Toscaanse heuvels, en een groepje mensen die de rijpe druiven met de hand plukten kreeg ik mooie beelden, en goede sfeerimpressies om te delen en te laten zien dat Eredi Trevisan een mooi familiebedrijf is die met zorg, en veel liefde hoge kwaliteitswijnen maken.

Bezoek hun nieuwe website!

Training voor de New York City Marathon

Als je van plan bent de marathon van New York te lopen, zoals ik, dan start je met trainen in de zomer. In Nederland is het warm weer geweest, en nog steeds. Maar als het warm is in Nederland, dan worden gelijk diverse maatregelen getroffen. Bij ons in Italië hoor ik nooit iets over “wat te doen bij hittegolf”. Vorig jaar hebben we van mei tot oktober elke dag tropische temperaturen gehad, en momenteel is het bijna niet minder dan 35 graden. Maar hittegolf of Siberische kou, hier gaat alles gewoon door, ook de trainingen dus.

Met warm weer gaat mijn voorkeur uit naar trainen in de vroege uurtjes, zo rond 7 uur. Dan is het buiten nog goed te vertoeven. Uiteraard drink ik veel voor,- tijdens en na het trainen. Niet alleen water, maar ook de nodige voedingssupplementen neem ik in.

New York is mijn 15e marathon, en ik kan niks anders zeggen dat ik er enorm naar uitkijk. Ik doe deze marathon voor de 2e keer. De trainingen verlopen vooralsnog erg goed, ik heb geen blessures. Maar ik heb nog een hele weg te gaan voor de New York marathon, dat weet ik.

Deze week staat 70 km in de planning. Bastiaan Schellekens, mijn trainer uit Rotterdam heeft een perfect marathonschema voor mij gemaakt die precies bij mijn loopstijl en conditie past. Een PR, onder de 3:14, zal er wellicht niet inzitten. NY is geen snelle marathon, maar hoe dan ook, ik ga niet naar Amerika om een wandeling te maken. Ik wil h’m goed lopen, en daar ben ik nu hard voor aan het trainen.

Een maand zonder rijbewijs in Italië

Het is even stil geweest op mijn blog. Ik probeer mijn ervaringen in Italië zo veel mogelijk te delen, maar vaak komt het er gewoon niet van. Het is momenteel hoogseizoen. Het werk stapelt zich op, en daarbij zijn de hardlooptrainingen weer begonnen voor de marathon in NY.

De maand juli is gelukkig voorbij. Op de weg terug uit Rome in juni is mijn rijbewijs ingenomen door de carabinieri voor minimaal 30 dagen. Niet omdat ik te hard gereden had of gedronken had. Nee, ik had simpelweg een “langzame” auto ingehaald waar een doorgetrokken streep op de weg was. Een actie wat iedere Italiaan wel dagelijks doet.

De carabinieri had ik niet gezien bij het inhalen. Niet veel later reden ze voor mij, en voelde ik de bui direct hangen. Nu ben ik de “Sjaak” dacht ik.
Mij werd verzocht te stoppen waarna ik na een discussie met de twee agenten een flinke boete uitgedeeld kreeg: 10 punten verlies, een boete en inname van mijn rijbewijs. Een maand of meer zonder rijbewijs….. nee toch?!

Ik was kwaad en verbijsterd. Want hoe plan ik mijn afspraken zonder auto? Hoe ga ik dat regelen? Gelukkig werk ik vanuit huis, en kan ik met de fiets mijn boodschappen doen in de locale supermarkten, maar het is behelpen.

Mijn rijbewijs was eerst bij de Prefettura in Perugia, waar besloten werd hoe lang mijn rijbewijs ingenomen werd. Ik had al vrij snel gebeld hierover, waar ik Elio als contactpersoon had voor de duur van de inname van mijn rijbewijs. Hij beloofde mij dat het maximaal een maand zal zijn voordat ik weer mijn rijbewijs terug heb. De foto op mijn rijbewijs vond hij overigens wel mooi.. tja Italianen. Hij had ook een agriturismo in Gubbio, waarop ik antwoordde dat we wel langs zouden gaan om te kijken voor een eventuele samenwerking. En zo antwoordde Elio ook, jij het één, ik het ander. We komen er wel uit.

Hou zou goedkomen dus. En het is ook goedgekomen. Uiteindelijk, maar de dagen waren geteld. Juli was een lange maand voor mij. Ondanks dat lieve mensen en vrienden mij geholpen hebben, afhankelijk zijn is toch niet echt mijn ding.

Het leven in Italië is niet altijd een feest, zoals je ziet. Want hoe dan ook als buitenlander in Italië, zolang er niks met je gebeurt dan loopt alles op rolletjes. Althans.. maar als je zelf de controle niet meer hebt over je eigen bezit, je gezondheid of wat dan ook. Dan is het niet je land. Zeker als je alleen bent. Dat is soms hard, maar als je positief ingesteld bent dan weet je ook dat alles weer goed komt.