Allerheiligen in Rome Italië

Op 1 november is het feestdag in Italië, oftewel “Ognissanti”. De kantoren, fabrieken en banken zijn gesloten. In de meeste grote steden zijn de winkels wél open. Italianen gaan er dan vaak op uit.

Elk jaar op 1 november is in Rome “La Corsa dei Santi“. Een hardloopwedstrijd van 10 km. Dit jaar, het jubeljaar 2016, was de 9e editie.

De stad wordt gedurende de wedstrijd afgesloten voor het altijd drukke verkeer. De start is op het Sint Pietersplein. Vanaf het plein loop je richting Piazza Venezia langs het Colosseum naar Piazza di Spagna, Piazza del Popolo, Castel Sant’Angelo en weer terug naar het Sint Pietersplein. Een prachtige route waar veel mensen langs de kant staan aan te moedigen.

Parcours: Garmin Connect – Citta’ Del Vaticano race

Van mijn marathon in Amsterdam ben ik goed hersteld. In Rome heb ik daarom geprobeerd een PR te lopen op de 10 km. Het parcours in Rome is niet vlak, en je loopt bijna altijd over de “kinderhoofdjes”. Wat niet bevordelijk is voor je snelheid.

Mijn tijd was 42:47 met een gemiddelde van 4:16/km. Een nieuw persoonlijk record. Ik ben 2e van mijn categorie (40+) geëindigd, 19e van de vrouwen en 413e van de totale kwalificatie. Er waren ruim 4000 deelnemers.

De prijs die ik had gewonnen waren twee flessen Biologische wijn, pasta “penne” en een treetje Melinda appels.

2e prijs categorie 40+

Nu staat Firenze marathon op het programma op 27 november a.s. Ik heb in de tussentijd weer een paar keer getraind. Lichamelijk en geestelijk voel ik me fit. Ik heb weer zin om een marathon te lopen. Florence zal mijn 10e marathon zijn in 10 jaar. Mijn eerste marathon was in NY 2006.

Amsterdam marathon

Ik ben alweer terug van weggeweest. In Italië is het momenteel behaaglijk, 20 graden. In Nederland was het duidelijk herfst. Koud en regen. Maar op de dag van de Amsterdam marathon op 16 oktober jl. hebben we geluk gehad. Het was rond de 15 graden. We hadden zon en er stond weinig wind. Dat is perfect marathonweer.

De wedstrijd verliep vlotjes. Beter eigenlijk dan ik had verwacht. Uiteraard kreeg ik de kriebels toen het moment daar was, maar na al die zware trainingen van de zomer dacht ik: “ik moet alleen nog 42,195 km lopen”.

Ludolf was mijn haas en gaf mij gedurende de wedstrijd drinken aan. Soms hebben we elkaar uit het oog verloren, maar we hebben op 2 km na alles samen gelopen. Ludolf loopt marathons binnen de 3 uur, en twee weken voor de Amsterdam marathon had hij de kustmarathon gelopen in een TOP tijd. Dat hij ons ritme na twee weken herstel vol heeft kunnen houden wil zeggen dat hij super fit is.

Ook mentaal heeft hij mij erdoorheen gesleurd. In het Vondelpark liep hij continue voor mij op het tempo waarop we vertrokken waren. 4:40/km. Dat was perfect, want na het 35 km punt ongeveer “kak” je in, en dat was hier nu niet het geval. We zijn begonnen op 4:40/km en geëindigd op 4:39/km. Ben ik Zwitserse of Nederlandse?

De finish in het Olympisch Stadion was fantastisch met eindtijd 3:15,57. Een nieuw persoonlijk record. YES!

Als ik nu de foto’s terugkijk realiseer ik me pas dat ik een hele mooie tijd gelopen heb, en al zeg ik het zelf. Ik ben trots op mijn prestatie.

finishtcsamsterdammarathon2

Nu moet ik herstellen en bereid ik me langzaam voor op de marathon van Florence op 27 november a.s. Géén wedstrijden lopen in de tussenperiode, maar wel trainen. De marathon van Florence heeft een prachtig nieuw parcours met start en finish op de Piazza Duomo. Ik kijk er naar uit.finishtcsamsterdammarathon3

voeding voor een marathon

Het is nu echt aftellen. De marathon van Amsterdam is a.s. zondag. De tijd kan voor mij niet snel genoeg gaan.

De laatste loodjes, nog twee lichte trainingen, goed eten maar vooral ook uitrusten. Ik heb het gevoel alsof ik maanden als een prof atlete heb geleefd. Laat ik in eerste instantie vooropstellen dat ik geen prof ben en ook geen atlete. Maar een hardloper ben ik wel, zoals ze hier in Italië zeggen “podista”.

Sinds dat ik trainingsschema’s volg van mijn trainer Fulvio Massini ben ik nergens anders mee bezig geweest dan hardlopen. Dat klinkt misschien voor velen erg saai, en mensen die nooit een marathon hebben gelopen of niet hardlopen, zullen dat nauwelijks begrijpen. Maar dat is niet erg. Ieder heeft zo zijn ding: “ognuno il suo”.

Ik ben veranderd, al zeg ik het zelf. Fysiek ben ik anders. Ik ben de nodige kilo’s kwijt geraakt. Dat komt door het harde trainen. Wellicht heb ik nu veel meer spiermassa maar als je mijn gezicht ziet, zie je dat ik een afgetrainde kop heb.

Met eten en drinken let ik erg op. Ik heb de afgelopen maanden nauwelijks alcohol gedronken. En dat helpt enorm. Zo af en toe een glaasje rood of een biertje kan natuurlijk wel, maar geen liters alcohol. En zeker geen sterke dranken meer.

Weinig vet eet ik, maar veel gezonde voeding. Voeding die je nodig hebt als je 4x in de week traint voor een marathon. Het is daarnaast ook heel interessant wat voeding doet met je lichaam. Je moet overigens weer niet te veel lezen op internet, want dan kom je ook weer dingen tegen die je niet wil weten. Bijvoorbeeld ik drink alleen maar water uit een fles. In Italië is het water uit de kraan echt niet lekker, en bevat heel veel kalk. Wat blijkt, de plastic flessen bevatten weer veel giftige stoffen die slecht voor je zijn…

Tja. Ik zal even op een rijtje zetten wat ik zo nu en dan extra inneem om mijn conditie en herstel op peil te houden: kalium, magnesium (tegen de kramp), proteïne (spierherstel), honig (vitamine), ijzer en aminozuren (spierherstel). Ik neem behoorlijk wat voedingssupplementen in naast mijn gewone voeding. Dat kan ook niet anders wil ik presteren. Velen denken, wat een onzin, je moet gewoon goed eten. Maar daar haal je het echt niet bij. Het is soms zelfs zo, dat ik elke ochtend moet bedenken, waar begin ik mijn dag mee? Ik eet zo 5x per dag in plaats van 3 grote maaltijden. Dat bevalt mij heel goed. Ook de Power reepjes van Enervit in de middag zijn formidabel.

voedingssupplementen

Bananen eten in Italië is bijvoorbeeld uit den boze, daar zitten meer suikers in dan de nodige magnesium en kalium. Je wordt er zelfs dik van. Ofschoon ik op andere (Nederlandse) blogs weer lees dat het goed is voor je. Integendeel, toen ik in Rotterdam liep, at ik meer bananen, en nu helemaal niet meer.

Bresaola, parmigiano reggiano en rucola

een lunch voor een marathonloper

Laten we het zo zeggen, de Mediterraanse keuken is nou eenmaal anders dan de Nederlandse keuken. Als ik donderdagavond thuis ben in Nederland, zal ik mijn moeder vragen gewoon aardappels, vlees en groenten klaar te maken. Pasta in Nederland is vaak minder lekker. Ik neem ook mijn eigen pasta mee en tomatensaus uit Italië, maar die bewaar ik voor zaterdag. De dag voor de marathon.

pasta salade

Pasta salade met tonijn

Ik kan niks anders zeggen dat ik blij ben als het zondag is. Het is een ongelooflijke zware zomer geweest voor mij waarin ik veel heb gelaten puur om mijn trainingen zo optimaal te volbrengen. Maar dat is mijn karakter, als ik ergens voor ga, dan ga ik er 100% voor. Saai? Nee, voor mij niet. Sporten is geweldig en presteren helemaal. En dan niet alleen op sportief gebied, maar met alle dingen die ik doe wil ik slagen.

Zondag wordt geen mooi weer voorspeld, regen. Maar zoals mijn trainer zegt: “Wat het weer ook zal zijn, jij  loopt de marathon van Amsterdam zondag, weer of geen weer”. Punto.

36 kilometer training

De TCS Amsterdam marathon is niet mijn 1e marathon, maar vandaag 36 km gelopen te hebben vond ik toch wel een hele prestatie. Ik heb nog nooit in mijn voorbereiding op een marathon meer dan 34 km gelopen.

24 september 2016
16 km training: Garmin Connect
20 km training: Garmin Connect

sylviaitaly

Mijn hardloopparcours langs het Trasimeense meer

Omdat ik de laatste tijd last heb van mijn heup, gewoon overbelast, doe ik het iets rustiger aan om een serieuze blessure te voorkomen. Elke dag doe ik veel stretching en ik moet zeggen dat het enorm helpt. Ik heb momenten gehad dat ik het somber in zag voor Amsterdam. Ik ben zelfs naar de orthopeed geweest voor mijn heup, maar het is te overzien.

De Amsterdam marathon op 16 oktober gaat dus helemaal goedkomen, en daar ben ik enorm blij mee. De 36 km van vandaag heb ik gesplitst. Mijn trainer Fulvio heeft goedkeuring gegeven in de ochtend 15 km a 5’00/km te lopen en 22 km a 4’40/km. Ik heb het zelf iets aangepast, maar de resultaten liegen er niet om, en dat is een goed teken. Volgende week nog 25 km lopen en dan zitten de lange duurlopen erop. Hopelijk kan ik op 2 oktober meedoen met de Montepulciano run (25 km), maar het parcours is erg heuvelachtig. Deelname wordt mij sterk afgeraden, maar voor mij zou deze run symbolisch heel belangrijk zijn. Hardlopen langs de wijngaarden van de Vino Nobile. Prachtig.

Vanaf eind mei train ik 4x in de week, en ik kan niks anders zeggen dat ik er nu wel naar uitkijk om na Amsterdam een pauze in te lassen. Ik heb me ook ingeschreven voor de marathon van Florence op 27 november, maar hoogstwaarschijnlijk gaat h’m dat niet worden. Alhoewel…

De herfst is aangebroken in Italië, het is momenteel de periode van de “vendemmia”, de wijnoogst, en straks in november worden weer de olijven geplukt. De zomer is voorbij en ik kan niks anders zeggen dat de tijd vliegt.

SylviaItaly blog | leven als een atlete in Italië

Het eerste wat ik vanochtend deed voor mijn training was op mijn iPhone kijken wat Dafne Schippers gedaan had. Zilver op de 200m, tegen alle verwachtingen in. Teleurgesteld en boos. Niet waar ze voor naar Rio gekomen was… Ik begrijp het.

Allereerst wil ik duidelijk maken dat ik geen topsporter ben, maar ik ben een (marathon) loper. Niet op professioneel gebied uiteraard, maar ik ben serieus aan het trainen. Zo vier keer in de week. Per maand krijg ik trainingsschema’s van trainer Fulvio Massini ter voorbereiding op mijn marathon in Amsterdam op 16 oktober. Al een aantal maanden train ik zeer intensief en ik kan alleen maar zeggen: het is zwaar, en niet altijd makkelijk. Dus laat staan als je wèl een prof (marathon) loper of sporter bent.

Zo vind ik Valeria Straneo een fantastische Italiaanse atlete. We zijn in hetzelfde jaar geboren, in 1976. In Bologna heb ik haar gezien bij een presentatie over haar boek “Valeria fa gli olimpiadi”. Nu in Rio is ze 13e geëindigd bij de marathon, en dat is zeer bewonderenswaardig na een lange blessureperiode.

Valeria Straneo

Valeria Straneo

Nu even terugkomen op Dafne. Ik vind het super knap dat ze zilver heeft gehaald in Rio. En dat ze niet tevreden is, althans dat dit niet het resultaat is waar ze op gehoopt had, snap ik. We moeten niet vergeten wat er allemaal voor gelaten wordt om op dat niveau te komen. Veel, heel veel.

Ik kan me herinneren dat ik een paar jaar geleden een PR wilde lopen bij de marathon van Venetië. Dat was me niet gelukt. Ondanks alle trainingen, en goede afloop was ik alsnog niet tevreden. Wellicht zit die winnersmentaliteit ook in mij, ik wil mezelf altijd verbeteren.

In Amsterdam wil ik een mooie tijd lopen. Of dat gaat lukken? Ik wil onder de 3:23 lopen, mijn PR in Rotterdam. Ik train nu voor een snellere tijd, en ik merk dat ik de juiste weg heb gekozen. Het valt niet altijd mee, maar als je iets wilt bereiken moet je er gewoonweg 100% voor gaan, soit.

Met mijn werk is dat dito. Eruit halen wat erin zit. Een kantoorbaan in Nederland was nooit een succes geweest. Ik moet wat uitdagingen hebben. Elke dag van 9 tot 5 werken, en vijf dagen achter de ramen zitten. Nee, dat vond ik niet leuk. En dan is dit nog een klein detail overigens. Je droom achterna gaan, zoals ik dat heb gedaan, en nog steeds doe, is niet de makkelijkste weg, maar wel de juiste keuze die ik ooit heb gemaakt.

Ik wil iets moois neerzetten, en daar werk ik hard voor. Niet alleen in het hardlopen, en met Villa in Umbria, maar ook met wijnproducent Gattavecchi. Ik heb er zin in, 2016 gaat mooi worden!

wijnproeverij Gattavecchi

wijnproeverij augustus 2015

Trainen in de zomer

Het is alweer juli en het is hier elke dag ruim 30 graden. Wat betekent, lange zomeravonden, ijsjes eten en overdag vooral binnen blijven of in de schaduw zitten. Maar dan is het nog (te) warm.

Hardlopen in de hitte is vrij lastig. Mijn trainingsschema van trainer Fulvio Massini voor de Amsterdam marathon is vrij intensief. Ik sla niks over. Alle trainingen leef ik braaf na, behalve dan de hardlooptijden. Daar moet ik op letten. Ik loop vaak te snel dan de tijden op het schema zeggen, en dat is voor een marathon in oktober veelte vroeg. Althans dat zeggen ze…. Ik moet mezelf nu niet kapot lopen. Ik doe mijn best daar rekening mee te houden, maar makkelijk is het niet altijd.

De trainingen doe ik in de ochtenden (vroeg) omdat het in de namiddag en laat in de avond vaak nog > 30 graden is. Vroeg trainen is bij mij al rond 6:30 uur, als de temperatuur aangenaam is, en niemand op straat zich begeeft. Dat is fantastisch.

Alsof het Trasimeense meer en Umbrië even helemaal van mij is… met uitzicht op Cortona en Montepulciano.

Misschien denken velen, wat vind je hier leuk aan? Dit is moeilijk uit te leggen aan mensen die niet trainen of nooit hebben getraind voor een marathon. Naast mijn werk bestaat mijn leven uit: schema’s, herstellen, trainen, rusten, stretching, voedingssupplementen (kalium, magnesium, carbolflow, gelletjes), energiedrankjes, liters water drinken, veel groenten en fruit eten, pasta, rijst en… Het lijkt wel alsof ik een prof ben, maar dat ben ik zeker niet hoor. Alleen als je sneller, en beter wilt worden moet je daar rekening mee houden. Je krijgt het niet cadeau, en daarvoor moet je heel wat laten.

Hardlopen is verslavend, dat zeg ik eerlijk. I am addicted to running.

sylvia van der male

Pienza Val d’Orcia

De Amsterdam marathon wordt een mooie marathon. Ondanks dat het nog wel even duurt, en de zomer nog lang is, maar de finish in het Olympisch Stadion zie ik soms al voor me.