50e editie van de Rotterdam Running Crew

50e editie van de Rotterdam Running Crew

Gisteren was de jubileumloop in Rotterdam van de RRC: Rotterdam Running Crew. Je kon 3, 6 of 9 km lopen. Het was de 50e editie, maar voor mij de 1e keer!

De Rotterdam Running Crew is voor iedereen. Tijdens al die 50 runs hebben ongeveer 100.000 hardlopers totaal meegedaan. De run is ongeveer 10x in het jaar, en wordt groots georganiseerd. Ze zijn klein begonnen in 2013, maar het is nu, anno 2018, een serieus sportevenement geworden!

De DJ, en de house muziek maken van de warming-up een groot feest. We waren op de jubileumrun in Plaswijckpark met ongeveer 2000 man. Ik was erbij, en ik kon niet geloven dat er werkelijk zoveel mensen waren. Ik vond het geweldig.

In Italië heb je ook vergelijkbare runs in steden. Zo ken ik “Firenze Corre” in Florence, maar dat is niet meer. Nu heet dat “Corri con Noi”, oftewel “Loop met ons”.

Persoonlijk vind ik dit leuke initiatieven. Of het nu in Rotterdam is of in Florence. Het brengt mensen bij elkaar. Jong of oud, iedereen hoort erbij. Het gaat om het samen sporten, bewegen en gezelligheid.

Ik vond het een mooie ervaring om mee te doen met de jubileumrun. Ik hoop in de toekomst vaker mee te kunnen lopen met de Rotterdam Running Crew. Helaas is dat niet altijd mogelijk, omdat ik in Italië woon. Maar als het even kan, ben ik er graag weer bij, want…

Wij runnen de stad, no matter what!

Link parcours: Plaswijckpark

Hardlopen met een wijnvat “Bravio delle Botti”

Hardlopen met een wijnvat “Bravio delle Botti”

Zoals we weten worden wijnvaten hoofdzakelijk gebruikt voor de wijnrijping. Maar soms worden ze ook toegepast voor sportieve en historische doeleinden: Bravio delle Botti

De Bravio is een terugkerend wijnvaten-race in het historisch centrum van Montepulciano.

Een wijnvat weegt zo ongeveer 80-85 kilo. Tijdens de race wordt het wijnvat door het centrum van Montepulciano geduwd door twee “spingitori” oftewel twee hardlopers. De afstand is zo’n 1600 m in het historisch centrum van Montepulciano.

De stad is niet plat, waardoor het duwen van de wijnvat extra zwaar is. Bij de wedstrijd strijden de 8 wijken (contrade) om de “Bravium”. De 8 wijken zijn: Cagnano; Collazzi; Gracciano; Le Coste; Talosa; San Donato; Voltaia en Poggiolo.

Alle wijken hebben hun eigen kleur en symbolen. Tijdens het evenement dragen de mensen een sjaaltje van zijn of haar contrada waarop de kleuren en het symbool afgebeeld staat.

De Bravium is een beschilderd doek met daarop de patroonheilige San Giovanni Decollato.

De Bravio delle Botti is één van de bekendste wijnvaten-race in Toscane. Je kunt dit evenement ongeveer vergelijken met de Palio van Siena. Tot de 18e eeuw was de Bravio een paardenrace, maar sinds 1974 is het een wedstrijd met wijnvaten.

Vooraf wordt volop getraind door de spingitori uit Montepulciano. De wijnvaten staan opgeslagen in een boerderij langs de weg van Montepulciano naar Pienza. Heel idyllisch, en typisch Toscaans. Ik had het voorrecht bij een training aanwezig te zijn, om wat foto’s en video’s te maken.

De twee runners van de wijk Talosa zijn Luca en Lapo. Talosa heeft de kleuren geel en rood.

De race is altijd op de derde zondag van de maand augustus. De week ervoor worden tal van activiteiten georganiseerd in Montepulciano. Het is erg leuk om erbij te zijn, want niet alleen de wedstrijd is mooi om te zien, ook toeristen en locals ontmoeten elkaar om te eten of met elkaar wijn te drinken op de Piazza Grande: Vino Nobile di Montepulciano.

De wedstrijd Bravio delle Botti is eigenlijk waar het allemaal om draait. Voor de start is om 19.00 uur de optocht van de acht wijken in middeleeuwse kledij gevolgd door een voorstelling van de vlaggenzwaaiers op de Piazza Grande.

De “spingitori” letterlijk vertaald, de duwers, warmen zich in de tussentijd op voor de belangrijkste hardloopwedstrijd van het jaar.

Na het startsignaal worden de wijnvaten met man en macht door de lopers door de smalle straatjes van Montepulciano omhoog geduwd. Op het scherm op de Piazza Grande kun je alles heel goed volgen.

De emoties van de locale bewoners lopen op tijdens de race.

De vreugde bij het winnende team is prachtig om te zien. Iedereen omhelst elkaar, sluit elkaar in de armen en vieren de overwinning met tranen en geluk. Daarna wordt de gewonnen Bravium overhandigd op de Piazza Grande aan de wijk die gewonnen heeft.

Op 25 augustus 2018 heeft Poggiolo gewonnen.

De Bravio delle Botti is een prachtig en historisch sport-evenement om een keer meegemaakt te hebben.

Last runner

Last runner

2 juni is Festa della Repubblica in Italië, dan is altijd de befaamde 13 km run langs het meer van Montepulciano “Eco Giro Lago di Montepulciano”. Dit keer was de derde keer dat ik me had ingeschreven, maar wat me gisteren is overkomen is onvergetelijk. Ik heb een wedstrijd gelopen zonder startnummer!

Dat heb ik aan mezelf te verwijten, omdat ik in de veronderstelling was dat de start om 9.45 uur was i.p.v. 9.30 uur.

Montepulciano is ongeveer 40 minuten rijden vanuit mijn huis. Daar aangekomen kreeg ik meegedeeld dat ik aan de late kant was…. ik dacht: “dit is echt weer iets voor mij”. Maar goed, met een pendelbusje van de organisatie werd ik samen met de nordic walkers en families naar de start gebracht. Zij begonnen later dan de hardlopers.

Nog net voor aankomst stelde ik mijn Garmin in, stortte ik ergens mijn tas neer, en begon ik hard te lopen zonder nummer. Als een “razende” liep ik langs andere hardlopers om in mijn ritme te komen.

Maar ondanks alle hectiek heb ik genoten. Van de run zelf en de omgeving. En ik heb geen idee hoe ik ben geëindigd. Bij de finish kreeg ik van de wedstrijdorganisatie meegedeeld dat ik zonder startnummer niet geregistreerd werd. No problem! Ik was allang blij dat ik mocht starten.

De Eco Giro Lago di Montepulciano is een bekende run in Toscane, niet alleen vanwege de mooie route maar met name om al het eten en drinken bij de finish. Wat je allemaal kunt krijgen is vrij uniek: wijn, bier, water, fruitsalade, rijst, pasta, brood belegd met verschillende vleeswaren, kaas, nutella en stukken taart. Een waar genot, en tevens een uitgebreide lunch waarop je de hele dag kunt teren.

Route: https://connect.garmin.com/modern/activity/embed/2745412341

Herstel na de marathon

Herstel na de marathon

Na de marathon van Rotterdam heb ik twee weken niet hardgelopen. Wel wat gewandeld, en zo af en toe de fiets gepakt. Maar verder niks.

Na het vele trainen in de winter lijkt het net alsof ik in een “gat” terecht ben gekomen. Dat lijkt wellicht overdreven, maar de nodige trainingsuurtjes in de afgelopen maanden zijn geteld.

Hardlopen is mijn hobby, niet mijn werk. Laat ik dat voorop stellen. Ik kan er niet van leven. Competitief ben ik, maar dat ben ik in alles. Dat is (denk ik) een gezonde instelling bij sport en bij de dingen die je doet.

Deze week heb ik het trainen weer opgepakt, en ik moet zeggen dat ik me goed voel. Ik doe nog rustig aan, en ik kijk al een beetje rond waar ik de komende weken wedstrijden in Italië kan lopen. Maar wellicht denk ik aan een mooie 10 km in juni, of zelfs aan een halve marathon. Dat laatste bewaar ik allicht voor na mijn marathon in november a.s.

New York 2018 is mijn volgende marathon, en ik kan niks anders zeggen dat ik daar naar uit kijk. Niet alleen om te starten met trainen, maar ook de reis en de wedstrijd opzich. Het wordt mooi, hoe dan ook. In allerlei opzichten.

Maar eerst zomer vieren, ijsjes eten en op vakantie gaan in Nederland.

Marathon Rotterdam 2018

Marathon Rotterdam 2018

Rechtsaf de Coolsingel op, richting de finish.

Mensen stonden langs de kant te schreeuwen en te klappen. Mijn moeder riep me in de verte. Ik zag de oranje finish-boog op de Coolsingel. De speaker en de DJ knalden door Rotterdam. Ik zag nog 500 m te gaan, dit hadden de mooiste meters van mijn marathon moeten zijn…

In de ochtend vroeg sprak ik met een vriendin af in de winkel Run2Day op de Meent. We waren ruim op tijd. We kleedden ons om en liepen gezamenlijk naar het 1e startvak. Helemaal vooraan dus. Dat was fijn, want zo kon ik op het laatste moment nog een paar keer naar het toilet. Ja, van de zenuwen natuurlijk.

Voor de start sprak burgermeester Aboutaleb ons toe, en zong Lee Towers het traditionele lied: “You’ll never walk alone”.

Om 10 uur klonk het startschot. WHAM daar liepen we! De marathon van Rotterdam op 8 april 2018 was gestart. De eerste helft liep ik perfect op schema. Om de 10 km nam ik mijn gelletjes, en geen drankpost heb ik overgeslagen. Ik kon geen groepje vinden waarmee ik kon samenlopen. Ik heb bijna alles alleen gelopen. Maar het was windstil, dus ik hoefde me niet te schuilen voor de wind.

Het weer was wellicht iets aan de warme kant, maar voor mij persoonlijk is dat geen probleem. Ik kan goed tegen de warmte. Er stonden heel veel supporters langs het parcours, met daartussen vrienden en familie. Dat was echt wel heel mooi! Ik hoorde overal mijn naam. Het tempo 3:10 hield ik nog altijd vol, ik geloofde in een mooie PR.

In het Kralingse Bos liep ik nog altijd op schema, maar mijn benen werden zwaarder en zwaarder. Ik voelde me niet helemaal “helder” meer. Ik had pijn, ik was moe, ik wilde alleen maar stoppen met hardlopen.

De kracht en energie waren nauwelijks meer aanwezig. Ik was werkelijk leeg. Mijn trainer liep 2x naast me moed in te praten, maar ik kon bijna niet meer horen wat hij zei. Ik moest niet naar de grond kijken maar vooruit, dat kan ik me nog herinneren, maar verder… Het was alsof ik me afsloot van de buitenwereld.  Tijd was niet meer belangrijk, maar finishen. Ik zat in een gigantische dip.

Rechtsaf de Coolsingel op. Ik ging steeds meer door mijn benen zakken. Ik keek op de klok, en ik zag dat ik nog onder mijn PR liep 3:15,57 (Amsterdam marathon 2016). Maar het was alsof mijn lichaam niet meer verder wilde.

Ik zag nog 500 m te gaan, maar die 500 m leken wel kilometers voor mij. Mijn droom was te finishen in blijdschap met misschien nog een laatste sprintje op de Coolsingel, maar niks bleef mij bespaard. Ik heb geknokt. Door mijn benen gezakt, en rug gebogen liep ik over de finishlijn. De 38e edite van de Rotterdam marathon heb ik gefinisht in 3:14,59. Een PR!

Daar ben ik blij mee natuurlijk. Nee, super blij! Eén minuut sneller zelfs. Dit was een mooie verrassing omdat finishen op de Coolsingel voor mij het maximale haalbare was!

Nu ben ik weer thuis in Italië, en soms kan ik me nog steeds niet voorstellen hoe ik deze marathon heb volbracht. Trots maar ook met verbazing dat mij dit is overkomen. Elke marathon heeft zo z’n verhaal, maar eerlijk gezegd hoop ik dit  nooit meer mee te maken. Met goede trainingen en voorbereidingen is het allemaal te doen, maar het moet ook leuk blijven.

CPC Loop Den Haag

CPC Loop Den Haag

In voorbereiding op de marathon van Rotterdam had ik me ingeschreven voor de City Pier City halve marathon in Den Haag. Het was zeker > 10 jaar geleden dat ik deze run in Den Haag gelopen heb. Dit jaar was de 44e editie, en ik wilde er weer bij zijn.

In de wintermaanden heb ik minimaal 4x in de week getraind. Zelfs de Siberische kou in Italië heeft mij niet weerhouden om naar buiten te gaan hardlopen, want ook wij hebben -8 Celsius graden gehad.

Er waren veel deelnemers bij de CPC. Niet alleen de halve marathon werd georganiseerd, ook wedstrijden van 2,5 km en 5 km voor kinderen werden gehouden, en er was een 10 km run.

Toen ik aankwam op het Malieveld was het een drukte van jewelste. Om 14.30 uur was de start. Gelukkig regende het niet in de middag en was er een matige zuid-oosten wind.

Ik weet dat de CPC halve marathon een snel parcours heeft. Stiekem wilde ik gaan voor een PR, ondanks dat ik weet dat dat niet bevordelijk is als je in voorbereiding bent op een marathon. Dan kun je het beste je marathontempo aanhouden en niet te hard van start gaan. Maar ja, mij kennende…

De start verliep (te) snel. Ik was vertrokken op 4:06/km de eerste 5 km, maar ik wist al dat ik dit niet de gehele wedstrijd ging volhouden. Als ik maar onder de 4:10 bleef lopen dacht ik.

Toch heb ik bij het laatste gedeelte meer verval gehad dan gedacht, er ging zelfs door me heen dat ik niet onder de 1:29 zou gaan lopen, maar het tegendeel is bewezen. Een persoonlijk record zat er alsnog in, en daar ben ik heel blij mee 1:28,37.

Een geweldige halve marathon de City Pier City. Er heerst een goede sfeer, met veel muziek en mensen langs de kant die alle lopers aanmoedigen. Nu herstellen en vooruitkijken naar de Rotterdam marathon op 8 april a.s.