Not only wine experience

Not only wine experience

The nicest part I love of the Wine and Food Experience is meeting people and sharing my passion for wine. I love tasting wines in good company.

All my guests come from everywhere: America, South Africa, Holland, Belgium, Italy… The Wine and Food Experience always starts by telling the history of Montepulciano and the wine Vino Nobile di Montepulciano.

Montepulciano is situated in the center of an area rich in history, art and wine. The village is only at a stone’s throw away from Pienza and 40 minutes drive from Siena.

Montepulciano

Did you know that the locals call themselves “Poliziani”? Which was the former Roman name of the town? And that Poliziano also the name was of a local humanist and famous writer (Angelo Ambrogini) living in Florence and born in Montepulciano?

Some identification detail of the Vino Nobile

Vino Nobile di Montepulciano is a precious product and was the first classified wine as DOCG. It is the “King of all Wines” : F. Redi 1685.

Vino Nobile di Montepulciano with homemade pasta

The local economy in Montepulciano is mainly agriculture and tourism. The wine Vino Nobile di Montepulciano is a symbol of the village Montepulciano. Sangiovese (Prugnolo Gentile) is the grape that gives the wine an identity. A wine that achieves an unmistakable taste, after 2 years of aging in wood.

Food is also an important item while drinking tannin wines. Tannins provide texture and structure in a wine. The flavors that appear in the wine Vino Nobile di Montepulciano are mostly plums and cherries.

A pairing principle of the wine Vino Nobile di Montepulciano with food is that it interacts with rich, fatty and salty dishes, like wild boar, meat, pasta with ragù and old cheeses. They diminish the perception of tannins, making a wine like Vino Nobile more smoother.

Local pasta

In Montepulciano, Montichiello, Pienza and Montalcino is the most renown dish “I Pici”. A thick handmade pasta of local flour water and few salt.

In the Cantina of Gattavecchi the restaurant offers a wide choice of Tuscan specialties. I love the local pici, especially the Pici all’aglione. The “aglione” is a spicy garlic tomato sauce… yummy!

Yesterday I had a lovely group of American guests who had the chance to do an amazing experience with chef Lilian. She showed us how to make home made pasta.

Homemade pasta
Cook Lilian

Allerheiligen in Rome Italië

Op 1 november is het feestdag in Italië, oftewel “Ognissanti”. De kantoren, fabrieken en banken zijn gesloten. In de meeste grote steden zijn de winkels wél open. Italianen gaan er dan vaak op uit.

Elk jaar op 1 november is in Rome “La Corsa dei Santi“. Een hardloopwedstrijd van 10 km. Dit jaar, het jubeljaar 2016, was de 9e editie.

De stad wordt gedurende de wedstrijd afgesloten voor het altijd drukke verkeer. De start is op het Sint Pietersplein. Vanaf het plein loop je richting Piazza Venezia langs het Colosseum naar Piazza di Spagna, Piazza del Popolo, Castel Sant’Angelo en weer terug naar het Sint Pietersplein. Een prachtige route waar veel mensen langs de kant staan aan te moedigen.

Parcours: Garmin Connect – Citta’ Del Vaticano race

Van mijn marathon in Amsterdam ben ik goed hersteld. In Rome heb ik daarom geprobeerd een PR te lopen op de 10 km. Het parcours in Rome is niet vlak, en je loopt bijna altijd over de “kinderhoofdjes”. Wat niet bevordelijk is voor je snelheid.

Mijn tijd was 42:47 met een gemiddelde van 4:16/km. Een nieuw persoonlijk record. Ik ben 2e van mijn categorie (40+) geëindigd, 19e van de vrouwen en 413e van de totale kwalificatie. Er waren ruim 4000 deelnemers.

De prijs die ik had gewonnen waren twee flessen Biologische wijn, pasta “penne” en een treetje Melinda appels.

2e prijs categorie 40+

Nu staat Firenze marathon op het programma op 27 november a.s. Ik heb in de tussentijd weer een paar keer getraind. Lichamelijk en geestelijk voel ik me fit. Ik heb weer zin om een marathon te lopen. Florence zal mijn 10e marathon zijn in 10 jaar. Mijn eerste marathon was in NY 2006.

Skiën in Val di Fassa

Vigo di Fassa is een klein leuk dorpje in Val di Fassa, Trentino. In 2012 heb ik gewerkt in Hotel Renato, een mooi Familie Hotel in hartje Vigo.

Ondanks dat ik er niet meer werk, ga ik elk jaar skiën in Val di Fassa met familie. Vanuit Umbrië is dat ruim 500 km rijden. Zodra ik aankom ga ik altijd eerst mijn vrienden en collega’s van het hotel opzoeken. En daarna pas naar mijn B&B…

Hotel Renato Val di Fassa

collega’s en vrienden van Hotel Renato

Skiën vind ik geweldig. Na hardlopen is dat een van mijn favoriete bezigheden. Helaas in Umbrië heb je niet de Dolomieten. Je kunt wel skiën in de Monti Sibillini, maar mijn voorkeur gaat uit naar het Noorden. De Dolomieten vind ik fantastisch, en het eten ook. Ik ben gek op polenta en canederli in bouillon. Voor de meesten is dit niet weggelegd, maar je kunt mij er voor wakker maken!

Canederli

Canederli in brodo

Een restaurant in Pera, een plaatsje vlakbij Pozza di Fassa, hebben we voor het eerst uitgeprobeerd. De locatie heet Agritur Agua Biencia, ze hebben er ook appartementen. De gerechten die ze maken zijn vers, en bijna allemaal biologisch. Heel bijzonder en lekker.

Agritur Agua Biencia

Kaiserschmarrn

Ook het skigebied is mij niet onbekend. De Sella Ronda heb ik dit keer niet gedaan, eveneens de Giro di Grande Guerra zat niet in het programma. Maar, ik heb weer mooie afdalingen gemaakt en een nieuw gebied ontdekt, namelijk Alpe Lusia bij Moena.

familie

Oom en tante

Wel ben ik de Marmolada weer op opgeweest, maar het was zo mistig dat we niet helemaal naar boven zijn gegaan voor het uitzicht en de afdaling. We zijn halverwege gebleven. Dat was jammer, maar jeetje…. wat vind ik de Marmolada mooi! Ze wordt ook niet voor niets “La Regina delle Dolomiti” genoemd, oftewel “De Koningin van de Dolomieten”.

In de zomer kun je boven skiën. De Marmolada is een gletsjer van 3348 m hoogte. Er is ook een museum over de Eerste Wereldoorlog. Dat speelde zich daar onder andere af.

Marmolada

Marmolada Trentino

Nu ben ik weer in Umbrië, en morgen vertrekken we naar Ferrara voor de halve marathon. Ik heb een heerlijke vakantie gehad in de Dolomieten. Nu op naar 2017!

Sylvia

Skiën in Val di Fassa

40 jaar

40 jaar….ze zeggen dat het leven dan pas begint!

40 jaar verjaardag met mijn nichtjes

11 februari, op mijn verjaardag zelf ben ik naar Nederland gevlogen om mijn 40e verjaardag te vieren met mijn familie en vrienden. Op het vliegveld van Rotterdam is een leuk restaurant “Waalhaven” waar ik na aankomst met mijn ouders heb geluncht. Met uitzicht op het vliegveld hebben we genoten van een goed glas wijn, en de lekkerste Hollandse visgerechten.

Café Rotterdam is bij uitstek een van mijn favoriete locaties. Deze locatie heeft iets te maken met mijn Italië avonturen. Een aantal keren heb ik er een borrel gegeven voor mijn vertrek. 100 jaar geleden emigreerden vanaf de Wilhelminakade Nederlanders maar ook Italianen met de HAL naar New York. Misschien staat het verhaal van de emigranten uit die tijd indirect een beetje in verbinding met mijn verhaal? Allicht! Alleen ik vertrok naar Italië, en zij naar “the promised land” America.

Op 13 februari vierde ik dus in Café Rotterdam mijn 40e verjaardag. Ik vond het geweldig mijn vrienden en familie weer te zien. Ooms, tantes, zus, nichtjes, oud collega’s, vrienden van hockeyvereniging Evergreen en vrienden van de Italiaanse vereniging Dante Alighieri. Iedereen was er. Ik kreeg zelfs bezoek uit Maastricht!

De tijd was kort maar krachtig. Wil Egberts, één van mijn beste vrienden en oud collega van de Deli Maatschappij, hield een fantastische speech over mijn persoon zelf. Dat vond ik mooi. Zelf sta ik er nooit bij stil met wat ik allemaal heb gedaan in mijn leven, en ik kan je vertellen dat mijn avonturen in Italië zeker niet saai zijn (geweest). En dit is alleen nog maar het begin…

Nu de Quotidiano wijn nog! Il vino che parla italiano. De wijn die Italiaans spreekt.

Quotidiano wijn

Quotidiano wijn

Paul van de Laar is ervan overtuigd dat de Quotidiano wijn “Sylvietta” wijn moet gaan heten. Sylvietta staat voor avontuur, Italië, kennis, maar vooral het heeft een verhaal.
Maar ik ben er eerder van overtuigd dat de wijn Quotidiano moet blijven heten… Quotidiano is dagelijks, en betekent dagblad. Het zou toch geweldig zijn als er op de fles het nieuws komt te staan uit 1914 toen de emigranten met de Holland Amerika Lijn naar New York vertrokken!?

Aan boord in Rotterdam, op weg naar New York, de stad van de The Promised Land: Amerika! Amerika!

Erasmus brug

cruise terminal Rotterdam

Dus, de Quotidiano wijn uit Montepulciano, Toscane moet op de Nederlandse markt komen. En niet alleen de Quotidiano wijn natuurlijk ook de kwaliteitswijnen die Gattavecchi produceert zoals de Vino Nobile, Rosso di Montepulciano en de Vernaccia. Top! Gattavecchi is een historische naam in Toscane.. een wijnproducent van grote klasse.

met mama in markthal

2015

Ik heb gekeken naar foto’s die ik dit jaar heb gemaakt in Italië. Het zijn er erg veel.

Ik woon in Umbrië, dus aan foto’s van deze groene regio ontbreekt het niet. Ook Toscane begint mijn hart te veroveren. Val d’Orcia, Montepulciano, Siena en Florence zijn  prachtige pareltjes waar ik graag kom. Niet alleen voor vertier, maar ook voor de locale wijnen die er geproduceerd worden.

Desalniettemin, realiseer ik me dat mijn liefde voor Venetië oneindig blijft, ondanks dat ik vind dat Venetië erg toeristisch is geworden, en meer op “Disneyland” is gaan lijken dan op de stad van de inwoners. Ik kom er nauwelijks meer, maar als ik er eenmaal ben geniet ik intens.

Venetië in de hele vroege uurtjes verkennen is fantastisch. En die mooie herinnering wil ik zo lang mogelijk levend houden…

Buon anno a tutti!

Venetie San Marco