C’era una volta…

C’era una volta…

Montepulciano

“Er was eens” betekent C’era una volta. Het moment dat ik mijn deur open deed vond ik een fles wijn staan. Mijn bovenbuurman heeft een pizzeria in Montepulciano die C’era una volta heet. Hij heeft de fles daar neergezet. Dat weet ik zeker.

Zijn restaurant is slechts op 10 minuten loopafstand van mijn huis. Wie weet hoe lang die fles daar heeft gestaan? Hij heeft me verrast en eerlijk gezegd ook een beetje ontroerd.

We zitten nog altijd in lockdown. Het is heel bizar geen mens te zien. Alsof je in een nieuwe wereld beland bent. De beelden op TV spreken boekdelen. Milaan is uitgestorven. In Bergamo is het een slachting.

Montepulciano heeft op dit moment 5 nieuwe besmettingen erbij. In totaal zitten we op 58, waarvan 41 mensen hersteld zijn. Onze burgermeester Michele Angiolini houdt ons op de hoogte via FB over de coronavirus-situatie in Montepulciano.

Ik blijf thuis

Io resto a casa.

In Italië blijven we thuis. 1x in de week ga ik naar de Conad om mijn boodschappen te halen. Die is minder dan 200 meter van mijn huis. Voor de zekerheid vul ik mijn decreet in, voor als ik word aangehouden.

Bij de supermarkt is altijd een lange rij. Het is er binnen stil. Iedereen snelt zich en vermijd zich. Als we betaald hebben willen we snel weer naar buiten.

Momenteel is een koude wind. Vorige week was het warmer weer. Ik heb toen veel buiten gezeten. Mijn fitness oefeningen doe ik elke ochtend. Dat voelt goed. Na het douchen voel ik me herboren en kan ik de dag thuis weer aan.

Mijn buren is een jong gezin. Die hoor ik elke ochtend. Ook de radio. Een paar dagen geleden mocht ik meeluisteren naar een locale radiozender van Italië. Eerst werd het Italiaanse volkslied uitgezonden, daarna enkele Italiaanse klassiekers, waar o.a. “Volare”.

Premier Conte heeft vanavond een persconferentie gehouden. Er is een strengere lockdown. De tunnel is nog zeer lang.

Italië in lockdown

Italië in lockdown

Montepulciano

Montepulciano is verlaten. Je ziet geen mens op straat. Af en toe zie je een auto voorbij rijden. Maar verder is het erg stil. Ik woon net buiten het centrum, gelukkig op loopafstand van de supermarkt. Ik hoef mijn auto niet te pakken om boodschappen te doen. Behalve als ik door mijn voorraad flessen water ben. Dan wel. Want water drinken wij niet uit de kraan, maar uit flessen.

Bij ons zijn de schappen niet leeg, er is geen leegroof op WC papier. Misschien denken wij eerder aan het inslaan van eten dan aan WC papier.

Ik heb nu gelukkig een masker kunnen bemachtigen in de apotheek. In Milaan en in veel andere plaatsen zijn ze niet aan te slepen. Integendeel, het ziekenhuispersoneel schreeuwt erom. Maar ik heb er een godzijdank. Die gebruik ik nu bij het boodschappen doen. Dat geeft me meer rust. Een gevoel van bescherming.

Het huis kom ik niet uit sinds de lockdown. Eerst was het nog toegestaan een wandeling te maken, maar dat is me nu ook ontnomen. Geen wandelingen meer. Het weer speelt wel mee. Ik kan gelukkig op mijn terras zitten. Ik studeer en lees mijn boeken buiten.

We zijn pas 10 dagen in lockdown en omdat de besmettingen in Italië vooralsnog oplopen worden de dagen in quarantaine verlengd. Voor hoe lang weet ik niet, maar misschien wil ik dat nog niet weten. De dagen thuis zijn nu al oneindig.

Elke dag maak ik een dagindeling voor mezelf over hoe ik de tijd ga doorbrengen. Dat is van fitness in huis, tot studeren, lezen en wat werken achter de computer. Maar het gaat goed met me. Ik ben gezond, en ik hoop dat zo te kunnen behouden.

Vandaag hadden we in Montepulciano 4 besmettingen erbij. Ik volg een website waar ik de situatie in Italië kan volgen. Ik word er niet vrolijk van.

We zitten allemaal binnen om het virus Covid-19 in te dammen. Als we buiten Montepulciano gaan moeten we een formulier invullen. Als het niet urgent is word je teruggestuurd.

We hebben nog een lange weg te gaan, een hele lange weg.

Eerste hardlooptraining in 2019

Eerste hardlooptraining in 2019

Een blessure aan mijn rechterknie (meniscus) is de oorzaak dat ik een paar maanden niet heb kunnen trainen. Dat is flink balen voor iemand die veel loopt, maar het overkomt iedereen wel eens, en dus ook mij. Overbelast, ik kan er niks anders van maken. 2018 was een mooi jaar waarin ik twee marathons heb gelopen, en twee PR’s op een halve marathon en een marathon. Maar ja, wat doe je als je niet kunt lopen?

Zwemmen en fietsen. Nou is in de winter fietsen door de heuvels geen echte aanrader. Daar is het te koud voor. Zwemmen daarentegen is goed, en ideaal om je bovenbenen sterker te maken. Eerlijk gezegd is baantjes zwemmen niet mijn hobby. Het is alsof de tijd niet voorbij gaat, maar als de dames gaan aqua-joggen met harde muziek op krijg ik weer een enorme boost.

Maar nu, na drie maanden ben ik weer begonnen met trainen. Op de atletiekbaan in Montepulciano bij mij tegenover. Het was de eerste keer dat ik weer ging lopen, en het voelde goed. Ondanks dat ik merk dat de pijn nog niet helemaal weg is, klaag ik niet. Ik heb 4 km gelopen in rustig tempo. Dit geeft mij goede hoop!

Hardloopwedstrijd in Montepulciano Toscane

Hardloopwedstrijd in Montepulciano Toscane

Van 5 tot 7 oktober 2018 was de derde editie van MontepulcianoRun. Een sportmanifestatie waarin wijn, cultuur en sport gecombineerd worden. Vorig jaar heb ik meegedaan, en heb daar toen een blog over geschreven.

Ook dit jaar had ik me ingeschreven voor de 25 km wedstrijd. Over het algemeen worden veel hardloopwedstrijden in het najaar georganiseerd in de omgeving waar ik woon, maar er zijn er een aantal die ik nooit wil missen. Naast de 18 km run Giro Lago di Chiusi, is MontepulcianoRun er ook één van.

Op de race-dag zelf heb je twee afstanden die je kunt kiezen: 14 km en 25 km. Als je in voorbereiding bent op een najaarsmarathon zou de 25 km afstand wellicht ideaal zijn. Alleen het parcours moet wel aansluiten op de soort marathon die je gaat lopen.

Op 4 november a.s. loop ik de marathon van New York. Dus een heuvelachtig parcours is een prima voorbereiding. De route van de MontepulcianoRun verschilt en is vaak onverhard. Je loopt langs de wijngaarden wat prachtige indrukken achterlaat van het Toscaanse landschap.

Rustig ben ik van start gegaan met de focus een lange afstand te lopen ter voorbereiding op New York. Op mijn schema stond 30 km, dus voor de wedstrijd had ik al 5 km thuis gelopen. De 25 km run was net iets anders dan vorig jaar, maar nog altijd even mooi. Bij elke drankpost ben ik gestopt om te drinken en onderweg heb ik mijn gebruikelijke energie-gelletjes genomen. Het ging meer dan goed.

Zonder enige verwachting heb ik heerlijk gelopen, en ben ik derde geëindigd van de vrouwen. Dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht, daar ik sinds juli intensief train en de vermoeidheid al redelijk in  mijn benen zit. Maar wellicht betekent dit toch dat ik fit ben, en klaar ben voor de marathon?

De prijsuitreiking was op de Piazza Grande en na afloop zijn we met een groepje naar de Pasta Party geweest om gezamenlijk dit sport,- wijnevenement af te sluiten.

Wijnoogst Syrah Cortona DOC Eredi Trevisan

Wijnoogst Syrah Cortona DOC Eredi Trevisan

De Syrah stokken van wijnhuis Eredi Trevisan zijn aangeplant in Farneta en in Località Pietraia. Farneta ligt op een hoogte van ongeveer 280 m, en Località Pietraia op 260 m. Het vinificatieproces vindt plaats in Pietraia. Beide locaties liggen in de provincie Cortona Toscane.

In totaal heeft het wijnhuis 2,5 ha wijngaarden in eigendom. De Syrah is een vroege rijpe druif, daarom is de wijnoogst bij wijnhuis Eredi Trevisan altijd medio september. “Candito” is de naam van de Syrah wijn van Eredi Trevisan, en wordt gemaakt van 100% Syrah-druiven.

Volgens de Luca en Tiziana is jaargang 2018 een mooi wijnjaar! Ik heb de Syrah-druiven geproefd, en wat waren ze heerlijk zoet..

Gisteren was wederom een groepje vrijwilligers van vrienden en familie aanwezig voor de oogst van de Syrah-druiven. Allemaal lieve mensen die hun hand er niet voor omdraaien om uren lang op het land te werken.

Met de zon over de prachtige Toscaanse heuvels, en een groepje mensen die de rijpe druiven met de hand plukten kreeg ik mooie beelden, en goede sfeerimpressies om te delen en te laten zien dat Eredi Trevisan een mooi familiebedrijf is die met zorg, en veel liefde hoge kwaliteitswijnen maken.

Bezoek hun nieuwe website!