SylviaItaly Blog | Siberische kou in Italië

De lokale bewoners uit Castiglione del Lago vertelden mij afgelopen maand dat we deze winter nog de “Siberische beer” konden verwachten in midden Italië. Ik heb gewoond in Trentino, dus ik werd er niet echt warm of koud van. Integendeel, winter in Umbrië en Toscane is niet zo schrikbarend zoals in het noorden.

Maar we hebben het geweten. De beer is losgekomen in Italië. Ook in Rome lag sneeuw, en de treinen hadden urenlang vertraging. De wegen werden afgesloten, en de scholen gingen dicht. De kou bleef niet 1 dag maar een paar dagen aan. Get!

Niks weerhield mij, ik bleef doortrainen. Weer of geen weer. Tot op de dag dat ik erachter kwam dat ik geen water meer had. Mijn waterleidingen waren bevroren.

Umbra Acque levert ons drinkwater in Umbrië. Helaas kon niemand mij helpen dit probleem op te lossen. Ik was genoodzaakt het bedrijf te benaderen voor een afspraak. Maar waar ik al voor vreesde werd werkelijkheid. Oggi è domani, e domani è dopo domani.

Na al die jaren in Italië heb ik geleerd om geduld te hebben: “avere la pazienza”, je moet de dingen ruim inzien en afwachten. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Drie dagen leven zonder water was afzien. Want met alles wat je doet gebruik je water: afwassen, toilet, douchen en wassen. Maar met hulp van lieve buren heb ik deze dagen redelijk goed kunnen doorstaan. De Siberische koude dagen zijn voorbij, en het waterbedrijf heeft op de dag van vandaag het probleem opgelost.

Zonet heerlijk 15 km getraind in de stromende regen en sneeuw. In voorbereiding op mijn Rotterdam marathon en met NYC Marathon in het vizier.  Nu de focus weer op mijn Sommelier examen, werk en hardlopen. Si torna alla normalità!

 

SylviaItaly blog | Gennaiola run in Assisi Umbrië

De trainingen voor de marathon van Rotterdam verlopen goed. Mijn marathonschema kan ik regelmatig naar tevredenheid volbrengen. Het is zwaar, want deze week heb ik ruim 70 km gelopen, maar je hoort mij niet klagen. Ik heb geen blessures, en ik herstel vrij snel.

Regelmatig doe ik stretching en “core stabilty” wat helpt bij het trainen. Aan voedingssupplementen ben ik nog niet echt begonnen. Wél neem ik magnesium en kalium in elke dag, en laat ik mijn benen om de zoveel tijd masseren.

Vandaag was de 13 km run in Assisi, de jaarlijkse Gennaiola. Vorig jaar heb ik daar niet aan meegedaan, maar omdat ik vandaag fartlek op de planning had staan, ben ik daarheen gegaan. Helaas was het parcours eerder vals plat dan heuvelachtig, maar de paden waren onverhard. Hetgeen de bedoeling was.

We startten bij de kerk “Santa Maria degli Angeli” en liepen richting Assisi van waar weer terug naar Santa Maria degli Angeli, wat overigens ook de naam is van het dorp. We hebben een rondje gelopen van ruim 13 km, waarvan een gedeelte langs de wijngaarden en olijfbomen.

Garmin Connect: route Gennaiola

SylviaItaly blog | fartlek training in Toscane

Elke week staat 1x fartlek op het programma, hetgeen betekent rustige training in de heuvels en het liefst op onverharde wegen. Dat is niet zo moeilijk om hier te vinden. Heuvels zijn er in overvloed in Umbrië en in Toscane, maar je moet wel de route weten.

Vaak loop ik langs het Trasimeense meer en op het oude vliegveld van Castiglione del Lago, maar afwisselen is aan te raden. Mijn hardlooprondjes ken ik hier met mijn ogen dicht, dus als er de mogelijkheid is ergens anders te lopen dan doe ik dat graag.

Het is bij ons nog vroeg donker, dus je moet de trainingen in de ochtend of in de middag plannen. Ik heb het geluk dat ik dat zelf kan indelen, omdat ik vanuit huis werk. Maar trainen in de winter met een kantoorbaan is net even iets anders. Dan train je vaak laat in de avond, of heel vroeg in de ochtend. Ik moet er niet aan denken..

Gistermiddag liep ik met Gianfranco. Hij woont in Montallese, dat is een klein dorpje dichtbij Montepulciano en Chianciano Terme. Vanuit daar hebben we een 16 km parcours gelopen (in tempo 5:00/km) door de Toscaanse heuvels met prachtige vergezichten.

De trainingen voor de marathon van Rotterdam verlopen goed, tot nu toe. Ik heb nog wat maanden te gaan, maar het gaat lekker.

Na afloop van de training hadden we wel een pizza verdiend. In Chianciano Terme is pizzeria “Rosso Vivo” waar ze de echte Napolitaanse pizza maken. Mijn favoriete pizza is “la Bufalina”, pizza met gedroogde ham en buffel mozzarella.