SylviaItaly Blog | Poggio Bertaio een relatief jong wijnbedrijf

Ten westen van het Trasimeense meer, in Castiglione del Lago liggen de wijngaarden van Poggio Bertaio. Deze wijngaard van 18 ha is sinds 1972 in bezit van de familie Ciufoli. In de beginjaren werd de wijngaard geplant puur en alleen uit liefhebberij. De druiven werden verkocht aan diverse wijncoöperaties.

Poggio Bertaio

Vandaag de dag is Poggio Bertaio een professioneel wijnbedrijf. Na zijn studie oenologie besloot Fabrizio Ciufoli zijn kennis in dienst te stellen aan het familie bedrijf waardoor de wijnen ook buiten Umbrië beschikbaar werden. Fabrizio is een expert, zoals velen over hem hier zeggen: “goede wijn maken zit in zijn genen”. Daarnaast is Fabrizio ook oenoloog voor verschillende wijnhuizen in Montepulciano en in Montalcino.

Poggio Bertaio

Op het wijngoed van Poggio Bertaio groeien de Sangiovese-druiven. Een belangrijke druifsoort in zowel Toscane als in Umbrië. Daarbij zijn ook Cabernet-Sauvignon en Merlot aangeplant.

Poggio Bertaio

Een ander geschikt wijnbouwgebied voor de witte Grechetto is in Magione. Poggio Bertaio haalt daar de witte druiven vandaan voor hun befaamde Umbria Grechetto.

Poggio Bertaio

Poggio Bertaio

Poggio Bertaio

Bij de wijnoogst worden alle druiven met de hand geplukt. Naast de rode wijnen die Poggio Bertaio produceert, zijn ook de Vermentino en de Rosé van uitzonderlijke kwaliteit. Elke wijn heeft zijn karakter, en ieder familielid heeft zijn “eigen” wijn. Zo staat achter op de etiketten van elke fles wijn de geboortedata vermeld van de betreffende familielid.

Vandaag de dag produceert Fabrizio samen met zijn zoon Fabio de wijnen. Fabio is jong, en oenoloog. Ze bewerken het land met respect. Zoals Fabrizio en Fabio wijn maken is zoals de familietraditie dat voorschrijft. Ze beleven veel passie en plezier aan het maken van wijn, en dat vind je terug bij het proeven!

Fabio en Fabrizio Ciufoli

SylviaItaly blog | Giro d’Italia in Assisi

Vandaag was de 11 etappe van de Giro d’Italia in Assisi, om precies te zijn in Santa Maria degli Angeli. Een plaats in de Italiaanse gemeente van Assisi.

De Giro d’Italia is spannend, Simon Yates is nog altijd de rozetruidrager. Waarschijnlijk wordt het lastig voor Tom Dumoulin hem van de eerste plaats te krijgen.

Elke dag volg ik de Giro, en vandaag was een mooie gelegenheid de 11e etappe van de 101ste editie “live” mee te maken.

Vanochtend heb ik voor het startpodium menig wielrenners voorbij zien fietsen. Het podium was voor de Basilica di Santa Maria degli Angeli. Een enorme kerk waar dagelijks veel pelgrims van heinde en verre naartoe komen.

Tom Dumoulin
Elia Viviani
Chris Froome

Voor de start moesten de renners hun handtekening zetten. Dat doen ze op een groot bord ten teken dat ze vandaag ook daadwerkelijk gaan starten.

Ik vroeg een supporter voor wie hij was gekomen. Hij vertelde dat hij een sportman was en dat hij supporter was van alle wielrenners: “sono tutti campioni”. Ze zijn allemaal kampioenen. Ja, hij heeft gelijk. Alhoewel..

Sunweb heeft mijn voorkeur, ondanks dat ik fan ben van alle wielrenners. Ik hoop dat het Tom alsnog gaat lukken de Giro te winnen, maar Yates is snel, en heel sterk. Hij zal nu niet meer snel opgeven.

Uitslag Giro d’Italia 16 mei 2018

Simon Yates

SylviaItaly Blog | Siberische kou in Italië

De lokale bewoners uit Castiglione del Lago vertelden mij afgelopen maand dat we deze winter nog de “Siberische beer” konden verwachten in midden Italië. Ik heb gewoond in Trentino, dus ik werd er niet echt warm of koud van. Integendeel, winter in Umbrië en Toscane is niet zo schrikbarend zoals in het noorden.

Maar we hebben het geweten. De beer is losgekomen in Italië. Ook in Rome lag sneeuw, en de treinen hadden urenlang vertraging. De wegen werden afgesloten, en de scholen gingen dicht. De kou bleef niet 1 dag maar een paar dagen aan. Get!

Niks weerhield mij, ik bleef doortrainen. Weer of geen weer. Tot op de dag dat ik erachter kwam dat ik geen water meer had. Mijn waterleidingen waren bevroren.

Umbra Acque levert ons drinkwater in Umbrië. Helaas kon niemand mij helpen dit probleem op te lossen. Ik was genoodzaakt het bedrijf te benaderen voor een afspraak. Maar waar ik al voor vreesde werd werkelijkheid. Oggi è domani, e domani è dopo domani.

Na al die jaren in Italië heb ik geleerd om geduld te hebben: “avere la pazienza”, je moet de dingen ruim inzien en afwachten. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Drie dagen leven zonder water was afzien. Want met alles wat je doet gebruik je water: afwassen, toilet, douchen en wassen. Maar met hulp van lieve buren heb ik deze dagen redelijk goed kunnen doorstaan. De Siberische koude dagen zijn voorbij, en het waterbedrijf heeft op de dag van vandaag het probleem opgelost.

Zonet heerlijk 15 km getraind in de stromende regen en sneeuw. In voorbereiding op mijn Rotterdam marathon en met NYC Marathon in het vizier.  Nu de focus weer op mijn Sommelier examen, werk en hardlopen. Si torna alla normalità!