Een bezoek aan Nederland

Een bezoek aan Nederland

Sinds januari was ik Italië niet meer uit geweest. Ik zou eerst in mei een bezoek brengen aan Nederland, maar vanwege de Covid-19 en de lockdown in Italië was mijn vlucht naar Rotterdam gecanceld.

September was de maand dat ik naar Nederland kon gaan. Eerder was niet mogelijk. Familie en vrienden heb ik na lange tijd weer gezien. Dat was fijn.

Het weer was fantastisch. Veel zonneschijn. Alsof ik even in Toscane was! Ik miste alleen de wijngaarden waar ik graag hardloop. Maar langs de Waterweg en in Capelle aan de IJssel zijn ook mooie hardloopparcours.

Ik heb heel wat Hollandse vis verorberd. Zalm, mosselen en haring zijn mijn favoriete eten. Het smaakte naar meer. Het is nu mosseltijd in Nederland, en ik vind de mosselen naturel (met witte wijn) het allerlekkerst.

De tompoes van Holtkamp mocht uiteraard ook niet ontbreken. Zij maken de allerbeste tompoes van Nederland!

tompoes

Mondkapjes zijn niet verplicht op straat of in winkels. Wel zie je duidelijke richtlijnen hoe je moet lopen in winkels en restaurants. Overal kun je je handen schoonmaken. En net zoals in Italië moet je rekening houden met de 1,5m afstand regel.

Via mijn webshop heb ik weer wat wijn verkocht aan vrienden en familie. Sinds kort heb ik een mooie Brut prosecco van wijnhuis Toffoli. Een droge prosecco uit de Conegliano Valdobbiadene gebied. De Brut prosecco kun je uitstekend als aperitief drinken maar ook bij antipasti misto, vis,- pastagerechten.

Nu zijn we weer in Toscane. De vluchten van Transavia vanaf Perugia naar Rotterdam zijn ideaal. Alleen het parkeren is duur. Dan kun je beter vanuit Rome vertrekken. Het voordeel alleen is wel dat je vanuit Perugia binnen 40 minuten in Montepulciano bent. En voor Umbrië vakantiegangers is vliegveld Perugia een perfecte keuze!

Saartje de teckel

Aglione “knoflook” uit de Valdichiana streek

Aglione “knoflook” uit de Valdichiana streek

Knoflookteler Alberto

Alberto Giorgi is een aglione teler in de Valdichiana vallei. Behalve aglione (knoflook) teelt Alberto ook verse groenten en fruit. 

Elke woensdag en vrijdagochtend staat hij met zijn marktkraam in Montallese lokale producten te verkopen. Montallese ligt in de provincie Chiusi. Het is een klein dorpje aan een doorgaande weg tussen Montepulciano en Chiusi. Alberto heeft zijn grond in Montepulciano en in Chianciano.

Aglione

Aglione is een knoflooksoort uit de streek “Valdichiana Senese”. Het is een reuzenknoflook. De smaak is “dolciastro”, aromatisch en mild. Ze wegen van 1 ons tot wel 1-2 kilo. Maar dat laatste is vrij uitzonderlijk. 

De aglione wordt ook de “aglio del bacio” (kus look of knoflook van de kus) genoemd. Je kunt deze knoflook eten zonder uit je mond te stinken. Je krijgt er geen oprispingen van.

In september worden de zaadjes (die zo’n 4-5 cm groot zijn) gezaaid. De oogsttijd van de aglione is in juni. Uiteraard speelt het klimaat een belangrijke rol bij de oogst. Als het veel regent in de winter kunnen de knoflooktenen in de grond kapot gaan.

Na de oogst wordt de knoflook eerst in de zon gelegd. De reuzenknoflook is dan nog groen. Daaropvolgend ligt de knoflook in een droge en schaduwrijke ruimte. De ruimte mag niet vochtig zijn. De aglione kun je een jaar bewaren, mits je het in een droge ruimte bewaart.

Pici all’Aglione

Aglione kun je in alle gerechten toepassen.

Twee lokale gerechten uit de Valdichiana zijn: Pici all’Aglione (pasta i pici met tomaten-knoflooksaus) en Pici con le Bricciole (pasta i pici met broodkruimels). Voor de twee pici-gerechten wordt aglione gebruikt.

Buon appetito!

Olijfoliemolen in Montepulciano

Olijfoliemolen in Montepulciano

De Frantoio in Montepulciano

Frantoio betekent olijfoliemolen. Het is een olijfpers (molen) dat gebruikt wordt om de olijven te persen. De meeste olijfolie-producenten maken gebruiken van een externe olijfpers. Zoals in dit geval de “Frantoio di Montepulciano“.

Il Frantoio di Montepulciano is net buiten het centrum van Montepulciano. Het is een sociale coöperatie voor boeren die hun krachten en volumes hebben verenigd om prachtige extra vergine olijfolie te produceren. Ze tellen ongeveer 600 leden.

Olijfolie productie in Siena

De olijfgaarden bevinden zich in de provincie van Siena, zuid Toscane. De Toscaanse heuvels zijn zeer geschikt voor de groei van olijfbomen. Ze hebben een hoogte van ongeveer 300-650 meter boven zeeniveau.

In Siena zijn veel kleine olijfboeren die olijfgaarden onderhouden. De boeren investeren veel zorg en onderhoud in de olijfgaarden. Jaarlijks worden de bomen in de winter gesnoeid. En in de maand november worden de olijven geplukt.

De olijven worden met de hand geplukt door middel van machines die de olijven uit de bomen doen “trillen”. Sommige boeren gebruiken zelfs grote schud-machines.

De olijven worden daarna in kratten verzameld en direct naar olijfoliemolen gebracht.

De olijven worden eerst gewassen om de takjes en blaadjes te verwijderen. Daarna worden de olijven tot pasta vermalen.

Tijdens de productie van olijfolie blijft de temperatuur tussen de 26-28 graden. Het is olijfolie van hoge kwaliteit van de eerste koude pers of koude centrifugering.

Door het centrifugeren wordt de olie van het water gescheiden.

Nadat de olijfolie is gescheiden van het water wordt de olijfolie opgevangen in grote vaten waarna de olie gebotteld wordt in flessen of blikken.

Verschillende soorten olijfolie

De Frantoio di Montepulciano produceert verschillende soorten hoogwaardige olijfolie. Olijfolie extra vergine van de Frantoio di Montepulciano wordt gemaakt van de olijven-varianten: Leccino, Frantoio en Moraiolo.

Extra vergine olijfolie 100% Italiano

Een olijfolie blend van de traditionele Toscaanse olijven en andere Italiaanse olijven (o.a. uit Puglia). Deze olijfolie heeft een lekker bittertje in de “finish”.

Olio extra vergine di Oliva DOP Terre di Siena

DOP (Denominazione di Origine Protetta) is een kwaliteitsgarantie. Het product wordt gekenmerkt door de geografische omgeving. De productie moet in een specifieke omgeving plaatsvinden. De afkomst van de olijven is Siena.

Olio extra vergine di Oliva DOP Terre di Siena is een hoogwaardige olijfolie. De kleur is diepgroen en de smaak is kruidig. Deze olijfolie is alleen geschikt om koud te serveren.

Olio extra vergine di Oliva IGP Toscano

IGP (Indicazione di Origine Protetta) is gelijk aan de kwaliteitsgarantie DOP. IGP olijfolie is gemaakt van olijven uit de regio Toscane. Deze olijfolie is kwaliteit gegarandeerd.

Olio extra vergine di Oliva Biologico

Deze biologische olijfolie is biologisch gecertificeerd volgens de strikte Europese wetgeving. De regelgeving en controles voor de productie van biologische olijfolie zijn streng in Toscane. De productie is laag maar de kwaliteit is uitzonderlijk goed!

De smaak van deze olijfolie is zacht. Uitstekende olijfolie! Heerlijk voor op salades, vis,- vleesgerechten.

Algemene informatie olijfolie

Alle olijfolie producten smaken verschillend. De olijfolie smaakt des te lekkerder als hij net van de olijfpers komt. Olijfolie heeft een pure smaak.

Olijfolie is erg gezond. Het bevat gezonde vetten en het verkleint het risico op o.a. hart- vaatziekten. De bovengenoemde producten zijn geschikt om koud te serveren, zoals in dressings of marinades.

Je kunt extra vergine olijfolie ook verhitten om te braden en bakken. Persoonlijk raad ik dat af.

Het gehele jaar door is de olijfoliemolen “Il Frantoio di Montepulciano” geopend voor proeverijen.

Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

I Pici

Pici is een dikke spaghettivariant die als primo piatto wordt gegeten. De verse pasta i pici is moeilijk buiten zuid Toscane te vinden. Bij restaurant La Solita Zuppa in Chiusi zijn de pici niet weg te denken!

Op de menukaart staan verschillende pici-gerechten: pici all’aglione (tomaten – knoflooksaus); pici ragù (vleessaus) en pici al ragù d’anatra (eendensaus).

Pici maken is niet moeilijk. De ingrediënten zijn eenvoudig: meel, water en olijfolie. De pastaslierten worden met de hand van binnen naar buiten gerold. Het is een vrij zware pasta.

In de supermarkten vind je huisgemaakte pici. De pici uit de supermarkten zijn best lekker. Ik eet ze vaak met vis “ai frutti di mare” of met vers gemaakte Pesto Genovese.

Met een beetje fantasie maak je thuis soms de lekkerste pastagerechten!

Restaurant La Solita Zuppa

De eigenaar van restaurant La Solita Zuppa is Andrea samen met zijn vrouw Lorella Casagni. Dineren in dit restaurant is een heerlijk avondje uit. Er heerst een goede sfeer met lokale gerechten en bijpassende wijnen. De bediening is vriendelijk en professioneel.

De gerechten op de menukaart zijn authentiek. Ze maken verschillende soorten soepen, maar ook huisgemaakte pasta, lokale vleesgerechten, toetjes en overheerlijke kaasplankjes.

Elke ochtend maken ze hun eigen verse pasta: ravioli, i pici en tagliatelle. Ik had de eer om het pastadeeg voor de pici uit te rollen tot dikke slierten.

Ik voelde me op dat moment even een Italiaanse mamma die de lekkerste gerechten klaarmaakt. Ook al was het deeg door Andrea al klaar gemaakt.

Andrea is een TOPchef. Op TripAdvisor lees je veel positieve beoordelingen.

Lampredotto

La Solita Zuppa is bekend om hun broodje met “lampredotto”. Lampredotto is Toscaanse streetfood. Het is de vierde maag van de koe. Over het algemeen wordt in Toscane veel orgaanvlees gegeten. Ikzelf vind Lampredotto niet echt lekker. Het heeft een typische en vettige smaak. Maar de locals lopen graag een straatje om voor een broodje lampredotto.

La Solita Zuppa is een slow food restaurant en ze staan in de Michelin Gids. Op de muren zie je verschillende oorkondes en prijzen hangen.

Andrea is een gecertificeerd sommelier en hij kan als geen ander je de beste wijn adviseren bij elk gerecht die je bestelt.

Sinds 27 mei, na de lockdown in Italië, is het restaurant weer open gegaan. Het is handig om te reserveren. Ze zijn elke dag geopend voor lunch en diner. Behalve op dinsdag, dan is La Solita Zuppa gesloten.

Chiusi

In de omgeving van Montepulciano ligt Chiusi. Chiusi is een dorpje op een rotsachtige bergkam. Het was vroeger een Etruskische stad.

Ze vermoeden dat in Chiusi Città de machtigste Etruskische koning “Porsenna” ligt begraven. Onder de stad is een complex systeem van onderaardse tunnels. Het ondergrondse labyrint zijn hoogstwaarschijnlijk een stuk van het graf. Maar dat is nooit helemaal bewezen.

De ondergrondse galerijen zijn een voormalig Etruskisch watersysteem. Je kunt een ondergrondse wandeling maken met een lokale gids.

Chiusi ligt in een mooie landelijke omgeving. Het dorpje is te verdelen in Chiusi Scalò en Chiusi Città.

In Chiusi città, het oude centrum, is een belangrijk Etruskisch museum: Museo Nazionale Etrusco. In het museum kun je archeologische vondsten bewonderen.

Chiusi Scalò is het moderne gedeelte. Hier vind je bars, restaurants en modieuze cafés.

Hoe bereik ik Chiusi

Chiusi is niet alleen met de auto maar ook met de trein goed bereikbaar. Hier zijn (snelle) treinverbindingen naar Rome en Florence. Vanuit Chiusi Scalò (treinstation) zijn taxi’s en bussen naar het oude centrum van Chiusi.

Gelateria

Mijn favoriete gelateria in Chiusi Scalò is Green Bar in Via Cassia Aurelia I, 107. Deze gelateria is op loopafstand van het treinstation.

Lago di Chiusi

Het meer van Chiusi is slechts 5 minuten rijden van het centrum. Je kunt hier fietsen en prachtige wandelingen maken.

Er is ook een goed visrestaurant Pesce d’Oro. In dit restaurant wordt de traditionele keuken gegeten: gerechten met vis uit het Lago di Chiusi. Bijvoorbeeld Pesce di Lago Brustico. Een visgerecht uit de Etruskische tijd. Yummy!

Elk jaar in september vindt hier een hardloopwedstrijd plaats: Giro Lago di Chiusi.

De afstand is 18 km. Het is een leuke run om te mee te maken! Maar je kunt ook deelnemen aan de georganiseerde wandeltocht.

Enjoy!

In Italië zijn de grenzen open, maar veel toeristen blijven nog weg

In Italië zijn de grenzen open, maar veel toeristen blijven nog weg

Grenzen open in Italië

Italië heeft de grenzen weer open gegooid. Daar ben ik heel blij mee. In eigen land en met de andere landen. Als je nu naar Italië komt hoef je niet meer twee weken in quarantaine.

Maar toch is er nog veel onzekerheid. De coronavirus heeft de toerismesector hard geraakt in Italië. Het ligt nog grotendeels plat. Af en toe zie je een auto met een buitenlands kenteken. Maar daar blijft het bij. De Piazza Grande is verlaten. Het blijft een donderwolk.

Horeca in Montepulciano

Als je nu een bar inloopt is het eigenlijk “on-Italiaans”. De barman heeft altijd een mondkapje op, hij draagt handschoenen en bij de kassa zit plexiglas. De locale horeca probeert de economie weer op te starten maar met voorzichtigheid.

Veel restaurants in Montepulciano zijn dicht. Ze zijn failliet of de eigenaren wachten even af. En wie wel open is probeert er het beste van te maken. Cantina Gattavecchi gaat open op 20 juni. Dan begin ik ook met de virtuele wijnproeverijen.

Ik ben nog huiverig om ’s avonds naar een bar te gaan. Ik hou het voorlopig bij een aperitief op mijn terras.

Boodschappen doen in Italië

Bij de Conad supermarkt in Montepulciano wordt onze temperatuur niet opgemeten, maar we moeten boodschappen doen met een masker op en met wegwerp handschoenen aan. Het is niet verplicht een boodschappenwagentje te pakken want afstand bewaren blijkt nog steeds goed te gaan. Ondanks dat we soms wat ongeduldig zijn 😉

Lockdown

De Coronakilo’s hoef ik niet kwijt te raken. Ik ben niet dikker geworden tijdens de lockdown. Integendeel. De lockdown in Italië heeft een behoorlijke impact op mij (gehad). De lockdown is hier een stuk strenger geweest dan in Nederland. We hadden totaal geen bewegingsvrijheid. En nu we zelfs weer meer mogen voelt het nog steeds niet normaal.

Running in Montepulciano

Gelukkig kunnen we weer sporten buiten. Ik loop 3x in de week hard. Het trainingsschema wat ik heb is een goed hulpmiddel en motivatie om weer terug te komen van een blessure en 3 maanden opsluiting in huis. Ik train veel op gras en onverharde paden.

Op mijn Garmin Connect vind je de routes en trainingen.

In Montepulciano bij Sant’Antonio is een privé “off-road” route over het gras en door de heuvels (met wat klimmetjes). Ik heb het voorrecht daar te mogen trainen. De eigenaar van het resort ken ik via het hardlopen.

Ook vind ik het heerlijk om te gaan fietsen. Dat doe ik om mijn bovenbenen te trainen en te genieten van het mooie Toscaanse landschap.