San Martino, kastanjes en Vino Novello

San Martino, kastanjes en Vino Novello

San Martino

De eerste dagen van november is de zomer van Sint Maarten “Estate di San Martino”. De viering is op 11 november maar het heeft niet echt een religieuze betekenis meer in Italië.

In november kan het nog warm zijn voor de tijd van het jaar. Dan lopen de temperaturen soms uiteen van 16 tot 18 graden.

Traditioneel viert men in huisgezinnen in Italië nog altijd San Martino. Dat doen ze vaak met een feestmaal, Vino Novello (primeur-wijn) en kastanjes.

kastanjes en Novello wijn

Vino Novello

Vino Novello is een jonge, fruitige wijn die perfect past bij kastanjes. Deze wijn komt direct na de wijnoogst op de markt. Je kunt de wijn vergelijken met een Beaujolais primeur.

Net zoals de Beaujolais is de Vino Novello wijn een erg smaakvolle wijn die je als aperitief kunt drinken of bij lichte pastagerechten. De wijn heeft een laag alcoholgehalte en geen tannines. Het is geen bewaarwijn. De wijn komt het beste tot zijn recht bij een temperatuur van 15-18 graden.

Wijnhuis Ravazzi is in San Casciano dei Bagni in de provincie Siena. Ze maken mooie Toscaanse wijnen. Naast Novello, maken ze  o.a. Chianti DOCG en Vermentino.

Novello wijn van Ravazzi

Kastanjes

In het najaar eten we kastanjes oftewel “castagne”. Ze zijn glutenvrij, super lekker en heel gezond! De periode waarin ze worden gegeten is september – december.

Op straten of markten zie je regelmatig iemand staan die kastanjes roostert. Maar thuis worden de kastanjes gepoft in de oven. Je kunt ze ook roosteren met een speciale koekenpan.

Wanneer de kastanjes gaar zijn weet je wanneer de huid los gaat zitten en er makkelijk af kan worden gehaald. De binnenkant moet stevig zijn. Voordat je ze eet moeten ze iets afgekoeld zijn.

Je hebt verschillende soorten kastanjes. Welke kastanjes je hier in de supermarkt kunt krijgen weet ik niet. Maar ze smaken naar meer!

Diner met vrienden

De kleurcode van Toscane is rood sinds 15 november. Op 3 december worden de maatregelen hopelijk versoepeld. Het is een rare tijd momenteel. Veel zit op slot. Over de maatregelen in Italië heb ik een blog geschreven.

Ons leven bestond uit hardlopen en pizza eten. Nog steeds, maar wel in mindere mate. Nu we in een totale lockdown zitten kunnen we wederom geen kant op.

Rosso Vivo in Chianciano Terme

Geen idee wanneer we elkaar weer zullen zien, daarom hebben we alvast getoost op een mooie Kerstmis. Maar gelukkig is er Zoom zodat we net zo lang kunnen videobellen als we willen.

Mirco, Rosita, Gianfranco en ik

Ons voorlopig laatste avondmaal bestond uit antipasto misto en lasagne met asperges en gedroogde ham. Het was erg lekker en gevarieerd!

Spumante en antipasto misto

Antipasto misto

Lasagne met asperges en gedroogde ham

Daarna kwamen de kastanjes op tafel samen met een fles Vino Novello wijn. Buon appetito!

Aglione “knoflook” uit de Valdichiana streek

Aglione “knoflook” uit de Valdichiana streek

Knoflookteler Alberto

Alberto Giorgi is een aglione teler in de Valdichiana vallei. Behalve aglione (knoflook) teelt Alberto ook verse groenten en fruit. 

Elke woensdag en vrijdagochtend staat hij met zijn marktkraam in Montallese lokale producten te verkopen. Montallese ligt in de provincie Chiusi. Het is een klein dorpje aan een doorgaande weg tussen Montepulciano en Chiusi. Alberto heeft zijn grond in Montepulciano en in Chianciano.

Aglione

Aglione is een knoflooksoort uit de streek “Valdichiana Senese”. Het is een reuzenknoflook. De smaak is “dolciastro”, aromatisch en mild. Ze wegen van 1 ons tot wel 1-2 kilo. Maar dat laatste is vrij uitzonderlijk. 

De aglione wordt ook de “aglio del bacio” (kus look of knoflook van de kus) genoemd. Je kunt deze knoflook eten zonder uit je mond te stinken. Je krijgt er geen oprispingen van.

In september worden de zaadjes (die zo’n 4-5 cm groot zijn) gezaaid. De oogsttijd van de aglione is in juni. Uiteraard speelt het klimaat een belangrijke rol bij de oogst. Als het veel regent in de winter kunnen de knoflooktenen in de grond kapot gaan.

Na de oogst wordt de knoflook eerst in de zon gelegd. De reuzenknoflook is dan nog groen. Daaropvolgend ligt de knoflook in een droge en schaduwrijke ruimte. De ruimte mag niet vochtig zijn. De aglione kun je een jaar bewaren, mits je het in een droge ruimte bewaart.

Pici all’Aglione

Aglione kun je in alle gerechten toepassen.

Twee lokale gerechten uit de Valdichiana zijn: Pici all’Aglione (pasta i pici met tomaten-knoflooksaus) en Pici con le Bricciole (pasta i pici met broodkruimels). Voor de twee pici-gerechten wordt aglione gebruikt.

Buon appetito!

Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

I Pici

Pici is een dikke spaghettivariant die als primo piatto wordt gegeten. De verse pasta i pici is moeilijk buiten zuid Toscane te vinden. Bij restaurant La Solita Zuppa in Chiusi zijn de pici niet weg te denken!

Op de menukaart staan verschillende pici-gerechten: pici all’aglione (tomaten – knoflooksaus); pici ragù (vleessaus) en pici al ragù d’anatra (eendensaus).

Pici maken is niet moeilijk. De ingrediënten zijn eenvoudig: meel, water en olijfolie. De pastaslierten worden met de hand van binnen naar buiten gerold. Het is een vrij zware pasta.

In de supermarkten vind je huisgemaakte pici. De pici uit de supermarkten zijn best lekker. Ik eet ze vaak met vis “ai frutti di mare” of met vers gemaakte Pesto Genovese.

Met een beetje fantasie maak je thuis soms de lekkerste pastagerechten!

Restaurant La Solita Zuppa

De eigenaar van restaurant La Solita Zuppa is Andrea samen met zijn vrouw Lorella Casagni. Dineren in dit restaurant is een heerlijk avondje uit. Er heerst een goede sfeer met lokale gerechten en bijpassende wijnen. De bediening is vriendelijk en professioneel.

De gerechten op de menukaart zijn authentiek. Ze maken verschillende soorten soepen, maar ook huisgemaakte pasta, lokale vleesgerechten, toetjes en overheerlijke kaasplankjes.

Elke ochtend maken ze hun eigen verse pasta: ravioli, i pici en tagliatelle. Ik had de eer om het pastadeeg voor de pici uit te rollen tot dikke slierten.

Ik voelde me op dat moment even een Italiaanse mamma die de lekkerste gerechten klaarmaakt. Ook al was het deeg door Andrea al klaar gemaakt.

Andrea is een TOPchef. Op TripAdvisor lees je veel positieve beoordelingen.

Lampredotto

La Solita Zuppa is bekend om hun broodje met “lampredotto”. Lampredotto is Toscaanse streetfood. Het is de vierde maag van de koe. Over het algemeen wordt in Toscane veel orgaanvlees gegeten. Ikzelf vind Lampredotto niet echt lekker. Het heeft een typische en vettige smaak. Maar de locals lopen graag een straatje om voor een broodje lampredotto.

La Solita Zuppa is een slow food restaurant en ze staan in de Michelin Gids. Op de muren zie je verschillende oorkondes en prijzen hangen.

Andrea is een gecertificeerd sommelier en hij kan als geen ander je de beste wijn adviseren bij elk gerecht die je bestelt.

Sinds 27 mei, na de lockdown in Italië, is het restaurant weer open gegaan. Het is handig om te reserveren. Ze zijn elke dag geopend voor lunch en diner. Behalve op dinsdag, dan is La Solita Zuppa gesloten.

Chiusi

In de omgeving van Montepulciano ligt Chiusi. Chiusi is een dorpje op een rotsachtige bergkam. Het was vroeger een Etruskische stad.

Ze vermoeden dat in Chiusi Città de machtigste Etruskische koning “Porsenna” ligt begraven. Onder de stad is een complex systeem van onderaardse tunnels. Het ondergrondse labyrint zijn hoogstwaarschijnlijk een stuk van het graf. Maar dat is nooit helemaal bewezen.

De ondergrondse galerijen zijn een voormalig Etruskisch watersysteem. Je kunt een ondergrondse wandeling maken met een lokale gids.

Chiusi ligt in een mooie landelijke omgeving. Het dorpje is te verdelen in Chiusi Scalò en Chiusi Città.

In Chiusi città, het oude centrum, is een belangrijk Etruskisch museum: Museo Nazionale Etrusco. In het museum kun je archeologische vondsten bewonderen.

Chiusi Scalò is het moderne gedeelte. Hier vind je bars, restaurants en modieuze cafés.

Hoe bereik ik Chiusi

Chiusi is niet alleen met de auto maar ook met de trein goed bereikbaar. Hier zijn (snelle) treinverbindingen naar Rome en Florence. Vanuit Chiusi Scalò (treinstation) zijn taxi’s en bussen naar het oude centrum van Chiusi.

Gelateria

Mijn favoriete gelateria in Chiusi Scalò is Green Bar in Via Cassia Aurelia I, 107. Deze gelateria is op loopafstand van het treinstation.

Lago di Chiusi

Het meer van Chiusi is slechts 5 minuten rijden van het centrum. Je kunt hier fietsen en prachtige wandelingen maken.

Er is ook een goed visrestaurant Pesce d’Oro. In dit restaurant wordt de traditionele keuken gegeten: gerechten met vis uit het Lago di Chiusi. Bijvoorbeeld Pesce di Lago Brustico. Een visgerecht uit de Etruskische tijd. Yummy!

Elk jaar in september vindt hier een hardloopwedstrijd plaats: Giro Lago di Chiusi.

De afstand is 18 km. Het is een leuke run om te mee te maken! Maar je kunt ook deelnemen aan de georganiseerde wandeltocht.

Enjoy!