Marathon lopen voor LILT in Milaan

Op 3 april jl. was de marathon van Milaan. We hadden ons ingeschreven voor de estafetteloop. Ons team heette SolfyRun bestaande uit Mirco, Rosita, Gianfranco en ik.  Elk van ons moest 10 km lopen voor het goede doel.

Vrijdag 1 april vertrok ik alleen met de Italo trein vanuit Florence naar Milaan. De rest van de groep kwam een dag later. De Italo is vergelijkbaar met de Thalys. Het is een hogesnelheidstrein die je binnen no time op de plaats van bestemming brengt. Twee jaar geleden was de laatste keer dat ik in deze mooie stad was, te lang geleden naar mijn gevoel!

Ik verbleef in het centrum niet ver van de kerk Sant’Ambrogio, de patroonheilige van de stad Milaan. Twee dagen had ik een persoonlijke gids 😉 die mij de stad heeft laten zien. Het hotel van Armani, de sjieke winkelstraten, en diverse parken… Het onbekende, maar ook het hippe Milaan heb ik ontdekt.

Het dakterras op de Duomo is een bezienswaardigheid op zich. Het uitzicht over de stad is subliem. Prachtig. Het was (gezellig) druk in en rondom de Piazza del Duomo, en in de Galleria.

Milano

Milano 3

De dag voor de wedstrijd zijn we met ons hardloopgroepje naar de marathon Expo geweest om ons startnummer op te halen. Zoals ik eerder schreef moest je voor de estafetteloop voor een goed doel lopen, je kon niet zomaar deelnemen. We hadden gekozen voor de Stichting LILT. Lilt staat voor “Legatumori”. Het KWF in Nederland, maar dan in Italië.

De start was zondag om 10.00 uur in de ochtend. Ik moest buiten Milaan om 11.10 wachten op het 32 km punt in de Viale de Gasperi. Een straat dichtbij de metrohalte Uruguay (lijn 1).

Milano marathon Solfyrun

Rosita was de derde op rij die moest lopen, ik liep het laatste gedeelte tot aan de finish. Vanuit mijn startvak (nr. 400-500) wachtte ik op haar voor de overhandiging van de chip.

Ik voelde me meer als welkom in Milaan te lopen. Wat een sfeer en wat een geweldig publiek. Een super leuke ervaring.

Onze eindtijd is 3.08 op de marathon. Voor een marathonloper zou dit een toptijd zijn, maar wij met z’n vieren voor de estafetteloop zijn er ook ontzettend trots op!

LILT Milano Solfyrun LILT Milano marathon Solfyrun

Umbriabeecoming tour in Nederland

Een paar jaar geleden was het jaarlijkse Umbriabeecoming festival in Umbrië. Helaas ligt dat nu een beetje stil, maar als ik de foto’s terugkijk van onze presentaties over Umbriabeecoming in Nederland bij de Dante Alighieri verenigingen, en bij het Italiaans Cultureel Instituut van Italië in Amsterdam vind ik het bijzonder leuk dat we dit ooit gedaan hebben. Het was januari 2012.

Ik verzorg(de) de marketing en de social media van Umbriabeecoming. Op dat moment was ik in Nederland met Marco en Francesca.

De presentatie ging over Umbrië, over wat er zoal te zien en te doen is. Wijnen, olijfolie, truffel .. alles hadden we meegenomen uit Umbrië. De laatste avond op het metrostation van de Arena namen we weet ik niet hoeveel koffers mee met wijn naar het centrum van Amsterdam. En dan lopen naar de Keizersgracht!

We hebben gefietst in Amsterdam.

Umbriabeecoming

Amsterdam

Umbriabeecoming

Amsterdam Mac Bike

Met de auto hebben we door heel Nederland bepakt en bezakt getoerd! We hadden een Touran van de Volkswagen garage. Een erg comfortabele wagen. Van Maastricht naar Dordrecht, van Twente naar Rotterdam… Het was geweldig. Ook de radio interview op Onda Italiana in Amsterdam met Marina was onvergetelijk.

Umbriabeecoming

Onda Italiana

Umbriabeecoming

Onda Italiana

Jammer dat er ook dit jaar geen Umbriabeecoming festival is in Umbrië. Maar er valt zo veel te zien en te beleven. Een prachtig regio met veel lekker eten en goede wijnen!

Umbriabeecoming

Amsterdam

Umbriabeecoming

Haarlem

Umbriabeecoming

Dante Alighieri Rotterdam

Umbriabeecoming

Dante Alighieri Rotterdam

Umbriabeecoming

IIC Amsterdam

Buona Pasqua a tutti!

Arco di Trento

Gelukkig zijn de maanden januari en februari weer achter de rug. Ondanks dat de verjaardag van mijn vader op 8 februari is, en mijn eigen verjaardag op 11 februari vind ik deze wintermaanden altijd erg saai. De meesten denken wellicht dat in Umbrië, en in Toscane de wintermaanden behaaglijk zijn, maar niks is minder waar. De temperaturen zijn wellicht iets hoger, maar het kan hier ook onweren, regenen en waaien.

De lammetjes lopen al in de wei en de mimosa zijn volop in de bloei. Teken dat het voorjaar voor de deur staat. Heerlijk! In maart hoef ik al minder de verwarming aan te zetten, gelukkig want de verwarmingskosten zijn hier ontzettend hoog.

Donderdag vertrek ik naar Arco di Trento. Daar ga ik eerst langs de groothandel Pregis en langs Manuela en Roberto om wat wijnen van Gattavecchi af te leveren. In Arco heb ik twee jaar gewoond en dat is voor mij nog altijd thuiskomen. Arco is een bekend bergplaatsje ten noorden van het Gardameer.

Arco TN

Arco

Gardameer

Lago di Garda

Manuela

Manuela

Roberto

Roberto in de Pregis

Daarna ga ik door naar Val di Fassa om een paar dagen te skiën met mijn oom en tante. Zij verblijven deze week in Soraga, Val di Fassa. Normaal zoek ik een B&B in Vigo di Fassa, of in Pozza di Fassa, maar dit keer was er helemaal niks meer beschikbaar. Dus verblijf ik nu ook in Soraga. De weersvoorspellingen zijn perfect, lekker.

Giovanni

Skiën met Giovanni

Sella Ronda

Sella Ronda

Stranger living in Italy

Ik moest hier iets over schrijven.

Misschien klopt het ook wel dat ik een beetje “strange” ben, maar toen ik de email ontving voor deelname aan een 18 km wedstrijd in Siena

Corri Roma 2015

Corri Roma 2015

Allereerst is mijn naam niet makkelijk in Italië, daar heb ik ooit een blog over geschreven. En daarbij, waar ik ook deelneem aan hardloopwedstrijden, er staat altijd een Italiaanse vlag naast mijn naam, ofschoon ik toch echt in Rotterdam geboren ben.

Sinds kort ben ik lid van de FIDAL : Federazione Italiana di Atletica Leggera. Dat wordt je niet zomaar, daar moet je heel wat voor doen. Ik maak nu officieel deel uit van de Italiaanse Atletiekbond. Dus een beetje Italiaans ben ik nu wel.

In Siena is op 28 februari een 18 km wedstrijd. Daar doe ik aan mee. Maar nu blijkt dat er twijfels zijn. Misschien omdat ik Van der Male heet of dat er op mijn pasje staat “atleta straniera”. Vandaag ontving ik DE bevestigingsmail, maar of ik toch mijn medisch certificaat wilde opsturen : “stranger living in Italy please send an Italian agonistic health certification for athletics to…”

En ik heb een medisch certificaat, dat moet ook. Elk jaar is iedereen verplicht zich te laten keuren door een officiële sportarts om deel te kunnen nemen aan hardloopwedstrijden in Italië. Overigens voor elke sport geldt dit: wielrennen, judo, basketballen, voetballen.. Je moet je laten keuren. Ik begrijp het, verkeerd is het zeker niet. Maar elk jaar?

En waarom wordt in het buitenland bij marathons nooit naar een medisch certificaat gevraagd, en in Italië wel?! Is dit Italiaanse bureaucratie? Of verstandigheid?

La maratonina del Campanile

Deze halve marathon in Perugia had ik nog nooit gelopen. Tot op de dag van vandaag. Maratonina betekent halve marathon. Ik train (veel), en zo nu en dan loop ik in de weekenden wedstrijden om mijn conditie, en ritme op pijl te houden. Op 20 maart a.s. loop ik de halve marathon in Ferrara, waar ik een nieuw PR probeer te lopen. Onder de 1.31.

startnummer hardloopwedstrijd

maratonina del Campanile

Dat zal niet makkelijk zijn, want dat betekent dat ik het tempo van rond de 4:15/km 21,0975 km lang moet volhouden. Vandaag was een zwaar parcours, dus met een gemiddelde van 4:28 moet ik tevreden zijn. Ik ben rustig begonnen, en na 7 km ben ik harder gaan lopen. Dat werkt goed een negatieve split, althans dat hoop ik. Ik heb altijd de slechte gewoonte bij de start gelijk te sprinten, en dat moet ik afleren. Want aan het einde van de wedstrijd zit ik er doorheen en haal ik niet mijn doel. Ok, het is ook mentaal, maar als je benen niet meer kunnen dan houdt het snel op.

Dit weekend is carnaval, en dan worden er allerlei lekkere gefrituurde dolci gegeten. De buurvrouw tegenover heeft mij een bakje huisgemaakte castagnole gebracht. Dat zijn gefrituurde deegballetjes met poedersuiker. Je kunt ze vergelijken met oliebollen zonder krentjes, maar dan net iets anders. Lief en lekker!

castagnole

Castagnole dolce tipico

Nu bijkomen, die halve marathon hakt er best in. 21 februari loop ik de halve marathon in Scandicci, Florence, en dan moet het in maart in Ferrara gebeuren. Scandicci is de grote test!