Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

Pasta i pici in restaurant La Solita Zuppa | bezoek Chiusi Toscane

I Pici

Pici is een dikke spaghettivariant die als primo piatto wordt gegeten. De verse pasta i pici is moeilijk buiten zuid Toscane te vinden. Bij restaurant La Solita Zuppa in Chiusi zijn de pici niet weg te denken!

Op de menukaart staan verschillende pici-gerechten: pici all’aglione (tomaten – knoflooksaus); pici ragù (vleessaus) en pici al ragù d’anatra (eendensaus).

Pici maken is niet moeilijk. De ingrediënten zijn eenvoudig: meel, water en olijfolie. De pastaslierten worden met de hand van binnen naar buiten gerold. Het is een vrij zware pasta.

In de supermarkten vind je huisgemaakte pici. De pici uit de supermarkten zijn best lekker. Ik eet ze vaak met vis “ai frutti di mare” of met vers gemaakte Pesto Genovese.

Met een beetje fantasie maak je thuis soms de lekkerste pastagerechten!

Restaurant La Solita Zuppa

De eigenaar van restaurant La Solita Zuppa is Andrea samen met zijn vrouw Lorella Casagni. Dineren in dit restaurant is een heerlijk avondje uit. Er heerst een goede sfeer met lokale gerechten en bijpassende wijnen. De bediening is vriendelijk en professioneel.

De gerechten op de menukaart zijn authentiek. Ze maken verschillende soorten soepen, maar ook huisgemaakte pasta, lokale vleesgerechten, toetjes en overheerlijke kaasplankjes.

Elke ochtend maken ze hun eigen verse pasta: ravioli, i pici en tagliatelle. Ik had de eer om het pastadeeg voor de pici uit te rollen tot dikke slierten.

Ik voelde me op dat moment even een Italiaanse mamma die de lekkerste gerechten klaarmaakt. Ook al was het deeg door Andrea al klaar gemaakt.

Andrea is een TOPchef. Op TripAdvisor lees je veel positieve beoordelingen.

Lampredotto

La Solita Zuppa is bekend om hun broodje met “lampredotto”. Lampredotto is Toscaanse streetfood. Het is de vierde maag van de koe. Over het algemeen wordt in Toscane veel orgaanvlees gegeten. Ikzelf vind Lampredotto niet echt lekker. Het heeft een typische en vettige smaak. Maar de locals lopen graag een straatje om voor een broodje lampredotto.

La Solita Zuppa is een slow food restaurant en ze staan in de Michelin Gids. Op de muren zie je verschillende oorkondes en prijzen hangen.

Andrea is een gecertificeerd sommelier en hij kan als geen ander je de beste wijn adviseren bij elk gerecht die je bestelt.

Sinds 27 mei, na de lockdown in Italië, is het restaurant weer open gegaan. Het is handig om te reserveren. Ze zijn elke dag geopend voor lunch en diner. Behalve op dinsdag, dan is La Solita Zuppa gesloten.

Chiusi

In de omgeving van Montepulciano ligt Chiusi. Chiusi is een dorpje op een rotsachtige bergkam. Het was vroeger een Etruskische stad.

Ze vermoeden dat in Chiusi Città de machtigste Etruskische koning “Porsenna” ligt begraven. Onder de stad is een complex systeem van onderaardse tunnels. Het ondergrondse labyrint zijn hoogstwaarschijnlijk een stuk van het graf. Maar dat is nooit helemaal bewezen.

De ondergrondse galerijen zijn een voormalig Etruskisch watersysteem. Je kunt een ondergrondse wandeling maken met een lokale gids.

Chiusi ligt in een mooie landelijke omgeving. Het dorpje is te verdelen in Chiusi Scalò en Chiusi Città.

In Chiusi città, het oude centrum, is een belangrijk Etruskisch museum: Museo Nazionale Etrusco. In het museum kun je archeologische vondsten bewonderen.

Chiusi Scalò is het moderne gedeelte. Hier vind je bars, restaurants en modieuze cafés.

Hoe bereik ik Chiusi

Chiusi is niet alleen met de auto maar ook met de trein goed bereikbaar. Hier zijn (snelle) treinverbindingen naar Rome en Florence. Vanuit Chiusi Scalò (treinstation) zijn taxi’s en bussen naar het oude centrum van Chiusi.

Gelateria

Mijn favoriete gelateria in Chiusi Scalò is Green Bar in Via Cassia Aurelia I, 107. Deze gelateria is op loopafstand van het treinstation.

Lago di Chiusi

Het meer van Chiusi is slechts 5 minuten rijden van het centrum. Je kunt hier fietsen en prachtige wandelingen maken.

Er is ook een goed visrestaurant Pesce d’Oro. In dit restaurant wordt de traditionele keuken gegeten: gerechten met vis uit het Lago di Chiusi. Bijvoorbeeld Pesce di Lago Brustico. Een visgerecht uit de Etruskische tijd. Yummy!

Elk jaar in september vindt hier een hardloopwedstrijd plaats: Giro Lago di Chiusi.

De afstand is 18 km. Het is een leuke run om te mee te maken! Maar je kunt ook deelnemen aan de georganiseerde wandeltocht.

Enjoy!

In Italië zijn de grenzen open, maar veel toeristen blijven nog weg

In Italië zijn de grenzen open, maar veel toeristen blijven nog weg

Grenzen open in Italië

Italië heeft de grenzen weer open gegooid. Daar ben ik heel blij mee. In eigen land en met de andere landen. Als je nu naar Italië komt hoef je niet meer twee weken in quarantaine.

Maar toch is er nog veel onzekerheid. De coronavirus heeft de toerismesector hard geraakt in Italië. Het ligt nog grotendeels plat. Af en toe zie je een auto met een buitenlands kenteken. Maar daar blijft het bij. De Piazza Grande is verlaten. Het blijft een donderwolk.

Horeca in Montepulciano

Als je nu een bar inloopt is het eigenlijk “on-Italiaans”. De barman heeft altijd een mondkapje op, hij draagt handschoenen en bij de kassa zit plexiglas. De locale horeca probeert de economie weer op te starten maar met voorzichtigheid.

Veel restaurants in Montepulciano zijn dicht. Ze zijn failliet of de eigenaren wachten even af. En wie wel open is probeert er het beste van te maken. Cantina Gattavecchi gaat open op 20 juni. Dan begin ik ook met de virtuele wijnproeverijen.

Ik ben nog huiverig om ‘s avonds naar een bar te gaan. Ik hou het voorlopig bij een aperitief op mijn terras.

Boodschappen doen in Italië

Bij de Conad supermarkt in Montepulciano wordt onze temperatuur niet opgemeten, maar we moeten boodschappen doen met een masker op en met wegwerp handschoenen aan. Het is niet verplicht een boodschappenwagentje te pakken want afstand bewaren blijkt nog steeds goed te gaan. Ondanks dat we soms wat ongeduldig zijn 😉

Lockdown

De Coronakilo’s hoef ik niet kwijt te raken. Ik ben niet dikker geworden tijdens de lockdown. Integendeel. De lockdown in Italië heeft een behoorlijke impact op mij (gehad). De lockdown is hier een stuk strenger geweest dan in Nederland. We hadden totaal geen bewegingsvrijheid. En nu we zelfs weer meer mogen voelt het nog steeds niet normaal.

Running in Montepulciano

Gelukkig kunnen we weer sporten buiten. Ik loop 3x in de week hard. Het trainingsschema wat ik heb is een goed hulpmiddel en motivatie om weer terug te komen van een blessure en 3 maanden opsluiting in huis. Ik train veel op gras en onverharde paden.

Op mijn Garmin Connect vind je de routes en trainingen.

In Montepulciano bij Sant’Antonio is een privé “off-road” route over het gras en door de heuvels (met wat klimmetjes). Ik heb het voorrecht daar te mogen trainen. De eigenaar van het resort ken ik via het hardlopen.

Ook vind ik het heerlijk om te gaan fietsen. Dat doe ik om mijn bovenbenen te trainen en te genieten van het mooie Toscaanse landschap.

Versoepeling maatregelen in Italië na lockdown

Versoepeling maatregelen in Italië na lockdown

Na 55 dagen fulltime thuis te hebben gezeten mogen we eindelijk weer naar buiten. Op 4 mei zijn de maatregelingen versoepeld in Italië. We zitten momenteel in fase 2 van de epidemie. Langzaam keren we weer terug naar het “gewone” leven.

Sinds dat we de deur uit mogen heb ik mijn sportieve activiteiten opgepakt. Dat zijn fietsen en hardlopen. Het is een verademing om weer buiten vrij te mogen bewegen. Zeker nu ik mijn nieuwe hardloopschoenen heb met een nieuw trainingsschema is mijn motivatie om te sporten nog groter geworden.

Een prachtige fietsroute in Val d’Orcia.

De versoepelde maatregelen doen mij goed. We hebben lang binnen gezeten. Afgelopen weekend zag ik beelden in steden van Italië dat mensen weer op terrassen zitten. In Montepulciano kunnen we ook naar de bar voor een aperitief. Maar hier zitten mensen nog veel thuis. Wellicht uit angst of een bewuste keuze het rustig aan te doen. De terrassen lopen in ieder geval niet overvol.

Mijn eerste koffie en Spritz in de bar heb ik al op. Als je binnenloopt moet je je mondkapje opdoen. Buiten kun je genieten van je drankje maar zodra je weggaat word je verzocht je glas binnen te brengen. De mensen die ik heb gesproken in de horeca zijn blij dat ze weer mogen starten. Sommigen zijn er niet echt rustig onder. Want het blijft een moeilijke en gecompliceerde periode, ondanks de versoepelde maatregelen.

Het is mooi weer in Montepulciano. Omdat het nog even zal duren voordat we volop draaien in de toerisme-branche heb ik mezelf twee maanden geleden voorgenomen een nieuw wijnproject te starten. Ik ga wijn verkopen via mijn webshop. Ik begin met Toscaanse wijnen van Il Convento. Il Convento is een wijnlijn van Gattavecchi. Een nieuw avontuur. Ik vind het spannend en leuk tegelijk!

Daarnaast organiseer ik gratis virtuele wijnproeverijen in de cantina. Hopelijk vanaf medio juni. Tijdens de online experience laat ik het wijnhuis zien en gaan we virtueel wijnproeven. Voor de online wine tasting gebruik ik de applicatie Zoom.

In de voorbereiding hebben we al wat wijntjes geproefd. We hopen iedereen snel online te mogen verwelkomen!

Tijdens de lockdown periode thuis heb ik me gelukkig bezig kunnen houden. Mijn appartement is schoon. Ik heb nieuwe recepten uitgeprobeerd en veel boeken gelezen. Met mijn WSET studie level 3 ben ik op de helft. Ik kijk met veel plezier uit naar onze volgende wijncursussen door Emily O’Hare.

Mijn auto start weer omdat ik een nieuwe accu heb gekocht bij de ACI. Een ANWB in Italië. De auto heb ik recent gewassen en op 4 juni staat een afspraak bij de “Gommista” om mijn winterbanden te wisselen. Allemaal regeldingen.

De komende tijd heb ik leuke dingen in het vooruitzicht. Ook met Villa in Umbria laten we ons neus zien. Fijn om binnenkort naar Perugia of Assisi te mogen. Dat zijn mooie plekjes in Umbrië die een bezoekje waard zijn.

Eerste hardlooptraining in 2019

Eerste hardlooptraining in 2019

Een blessure aan mijn rechterknie (meniscus) is de oorzaak dat ik een paar maanden niet heb kunnen trainen. Dat is flink balen voor iemand die veel loopt, maar het overkomt iedereen wel eens, en dus ook mij. Overbelast, ik kan er niks anders van maken. 2018 was een mooi jaar waarin ik twee marathons heb gelopen, en twee PR’s op een halve marathon en een marathon. Maar ja, wat doe je als je niet kunt lopen?

Zwemmen en fietsen. Nou is in de winter fietsen door de heuvels geen echte aanrader. Daar is het te koud voor. Zwemmen daarentegen is goed, en ideaal om je bovenbenen sterker te maken. Eerlijk gezegd is baantjes zwemmen niet mijn hobby. Het is alsof de tijd niet voorbij gaat, maar als de dames gaan aqua-joggen met harde muziek op krijg ik weer een enorme boost.

Maar nu, na drie maanden ben ik weer begonnen met trainen. Op de atletiekbaan in Montepulciano bij mij tegenover. Het was de eerste keer dat ik weer ging lopen, en het voelde goed. Ondanks dat ik merk dat de pijn nog niet helemaal weg is, klaag ik niet. Ik heb 4 km gelopen in rustig tempo. Dit geeft mij goede hoop!

TCS New York City marathon 11.04.18

TCS New York City marathon 11.04.18

De TCS New York City Marathon op 4 november jl. is één van mijn beste en mooiste marathons ooit! Het was mijn 15e marathon, en de 2e keer New York. De eerste keer had ik er mooie herinneringen aan, en wist ik dat ik op een dag terug zou gaan om deze marathon te lopen.

De meeste marathons heb ik in Italië op mijn naam staan. Maar New York is uniek. Ongeveer 50.000 lopers doen mee. Je loopt 42.195 km door de 5 boroughs van New York met langs de kant een enorm enthousiast publiek. Het parcours is heel pittig maar ook indrukwekkend.

Op vrijdag ben ik mijn startnummer gaan ophalen op de TCS New York City Marathon Expo Jacob K. Javits Convention Centre op de 11th Avenue. Er staan veel standjes, de sponsor New Balance verkoopt veel hardloopkleding en gadgets. Daarbij vind je kraampjes die hardloop-gerelateerde producten verkopen.

TCS NYC Marathon

TCS NYC Marathon

Op dezelfde dag heb ik deelgenomen aan de “motorcoach” activiteit. Deze werd georganiseerd door de NYRR. We verkenden het parcours vier uur lang in een touring-bus vanaf de start tot de finish. Erg leuk en best nuttig, ook al was het parcours mij al bekend.

Zondagochtend vroeg ben ik vanuit mijn hotel lopend naar Whitehall gegaan om de ferry te nemen naar Staten Island. Met veel andere runners vertrokken we om 6.15 uur, waarna op Staten Island de bussen klaar stonden om ons naar de start village te brengen voor de Verrazzano Narrows Bridge.

TCS NYC Marathon

Het weer was perfect, dus het lange wachten buiten vond ik geen probleem. Ter plaatse was ontbijt aanwezig, thee, koffie, donuts, PowerBars en noem maar op. Deelnemers konden hun tas achterlaten bij vervoersbedrijf UPS of je kon kiezen voor een post race poncho waardoor je je (oude) kleding kon achterlaten voor het goede doel.

Met duizenden runners startten we om 9.50 uur in Orange Wave 1. De groene en blauwe “waves” startten later. Voor het startschot sprak Peter Ciaccia, de nu “voormalige” voorzitter van de NYRR, ons warme en positieve woorden toe. Dit was een emotioneel moment voor mij…

Ik had mezelf voorgenomen de eerste 30 km ontspannen te lopen, binnen 2:17 uur. En als ik me daarna goed voelde zou ik aanzetten. De trainingen gaven mij alle vertrouwen. Dit keer heb ik een langere voorbereiding gehad, waardoor ik beter getraind was dan ooit. De nodige kilometers zaten in mijn benen. Mentaal en lichamelijk voelde ik me sterk, dus dit was de juiste dag om een mooie tijd neer te zetten.

En dat is me gelukt! Ik heb gelopen in negative split. De eerste helft heb ik langzamer gelopen dan de tweede helft. Vooral de laatste kilometers heb ik geen problemen gehad en ben ik de man met de hamer niet tegengekomen. De laatste km terug in Central Park liep ik zelfs 4:11/km. Ongekend, maar het was mooi. Heel mooi. En wat een prestatie!

TCS NYC Marathon

Een nieuw PR: 3:13,54

Dit heb ik zelf gedaan, en daar ben ik trots op. Maar, zonder een trainer had ik dit allicht niet gekund. Bastiaan Schellekens is een ervaren trainer. Ik heb hem leren kennen toen ik trainde bij PAC in Rotterdam. Nu ik in Italië woon heeft Bastiaan mij bij menig (halve) marathons getraind en begeleid. En ondanks de afstand Italië – Nederland verlopen de trainingen altijd meer dan goed. Je moet alleen wél de discipline hebben.

De trainingsschema’s zijn persoonlijk aan mij gericht. Ze worden opgesteld met de juiste opbouw en extra oefeningen. Ik heb veel mooie tijden op mijn naam staan en dat is ook mede dankzij mijn “personal” trainer. Daar ben ik enorm blij mee, en ik hoop nog veel mooie trainingen en wedstrijden met Bastiaan mee te mogen maken!

Maar nu eerst nagenieten van de marathon van NY. Herstellen, en misschien nadenken over een mooie halve marathon in het voorjaar. Nu ben ik weer in Italië en ik mis New York nu al. De marathon en de leuke dagen in de stad zitten nog vers in het geheugen. Want niet alleen de marathon was een onvergetelijke ervaring, ik heb weer hele leuke vrienden uit New York erbij waarvan ik hoop ze snel weer te mogen zien.

TCS NYC Marathon