La maratonina del Campanile

Deze halve marathon in Perugia had ik nog nooit gelopen. Tot op de dag van vandaag. Maratonina betekent halve marathon. Ik train (veel), en zo nu en dan loop ik in de weekenden wedstrijden om mijn conditie, en ritme op pijl te houden. Op 20 maart a.s. loop ik de halve marathon in Ferrara, waar ik een nieuw PR probeer te lopen. Onder de 1.31.

startnummer hardloopwedstrijd

maratonina del Campanile

Dat zal niet makkelijk zijn, want dat betekent dat ik het tempo van rond de 4:15/km 21,0975 km lang moet volhouden. Vandaag was een zwaar parcours, dus met een gemiddelde van 4:28 moet ik tevreden zijn. Ik ben rustig begonnen, en na 7 km ben ik harder gaan lopen. Dat werkt goed een negatieve split, althans dat hoop ik. Ik heb altijd de slechte gewoonte bij de start gelijk te sprinten, en dat moet ik afleren. Want aan het einde van de wedstrijd zit ik er doorheen en haal ik niet mijn doel. Ok, het is ook mentaal, maar als je benen niet meer kunnen dan houdt het snel op.

Dit weekend is carnaval, en dan worden er allerlei lekkere gefrituurde dolci gegeten. De buurvrouw tegenover heeft mij een bakje huisgemaakte castagnole gebracht. Dat zijn gefrituurde deegballetjes met poedersuiker. Je kunt ze vergelijken met oliebollen zonder krentjes, maar dan net iets anders. Lief en lekker!

castagnole

Castagnole dolce tipico

Nu bijkomen, die halve marathon hakt er best in. 21 februari loop ik de halve marathon in Scandicci, Florence, en dan moet het in maart in Ferrara gebeuren. Scandicci is de grote test!

Trainen

Het is bijna wel zeker dat ik in het voorjaar geen marathon ga lopen… Gewoon geen tijd, en geen zin. Mijn hoofd staat er niet naar. Ik train nu zoals het mij uitkomt. Ik doe vrij weinig aan versnellingslopen of heuveltrainingen. Ik volg geen schema’s. Nu loop ik vaak het standaard rondje in Castiglione del Lago, het plaatsje waar ik woon.

Garmin connect route in Castiglione del Lago.

Nike running Umbria

In maart probeer ik wel in Ferrara een PR op een halve marathon te lopen (onder de 1.31) maar ik vrees dat dat zelfs lastig gaat worden. Ik wil momenteel lopen zonder “pensieri”, niks moet, alles mag. En dat voelt goed.

Wel ga ik elke woensdagavond in Florence trainen met FirenzeCorre. Dat is leuk, je loopt dan met een groep ongeveer 8 km door het centrum. Meestal is de start bij Universosport op de Piazza del Duomo. De warming up wordt gedaan om 19.45 uur en de start is om 20.00 uur. Op zo’n avond zie je vaak dezelfde gezichten. Zo is er ook een man die altijd op blote voeten loopt. Dat kun je je niet voorstellen, maar hij heeft nooit hardloopschoenen aan. En hij loopt nog goed ook!

 

Eten bij de Italiaanse mamma

Na de halve marathon Perugia – Assisi op 10 januari jl. was ik uitgenodigd voor een lunch bij familie van vrienden van mij uit Chiusi, Toscane. Een Italiaanse lunch met antipasto (voorgerecht); 3 primi (pastagerechten); secondo (vleesgerecht); contorni (groenten) en dolci (toetjes).

We begonnen met een antipasto van crostini met zalm, noten en peren, capocollo en salami. Mmmm

antipasto

Antipasto

Toen kwam de pasta. En niet één gerecht, maar verschillende soorten. Pici met cinghiale, en huisgemaakte ravioli met pompoen + ricotta en ravioli met spinazie + ricotta. Het was een heel karwei om de ravioli te maken want de dag ervoor was Miranda, de kokkin, al begonnen met koken. We aten de ravioli met “burro en salvia”, boter en salie.

primo piatto

Pici en ravioli

De wijn op tafel was huisgemaakte wijn uit Cortona. Super lekker!

Daarna kwam de secondo piatto op tafel, het hoofdgerecht. Dat was kip uit de oven met aardappels, en verschillende soorten groentes.

secondo piatto

kip en aardappeltjes uit de oven met groente

En last but not least de dolci…

Panettone, cantuccini, chocolade en vin santo. Het was voortreffelijk! En zeker niet allemaal light. Bye bye dieet 🙂

dolce

Panettone, vin santo en cantuccini…

Toccata e fuga in Venetië

Toccata e fuga betekent “bliksembezoek”. Twee dagen Venetië is kort, maar perfect als je de stad intens beleeft.

Wat nog op mijn bucket list stond was hardlopen door Venetië in de vroege uurtjes. De stad van Casanova, La Serenissima. Ik wilde Venetië van de Venetianen opsnuiven…

En zo gezegd, zo gedaan dus. Het was zaterdagochtend 6.30 uur.

Venetië San Marco plein

Vanaf appartement Malipiero startte ik richting het San Marco plein. Het was mistig, en guur. Het koude weer voelde ik tot in mijn botten.

Al lopende hoorde ik de gondola’s kletteren op het water. Op de bruggetjes was niemand te bekennen. Geen gondelier die te wachten stond op een volgende klant. De steegjes waren leeg… nessuno.

Venetië SylviaItaly San Marco plein Urban Running

Het San Marco plein heeft voor mij iets mystiek. De Basiliek, de klokkentoren, Palazzo Ducale en het uitzicht op het eiland San Giorgio Maggiore. Ik was alleen met een handje vol hardlopers en fotografen.

Venetië San Marco plein

Venetië San Marco plein Kerstmis

Vanaf het plein ben ik langs het Giudecca kanaal naar S. Elena gelopen, en weer terug. De vaporetto’s voeren voorbij, maar niemand die in of uitstapte.

Venetië Urban Running

Terug op het San Marco plein gekomen ben ik richting de Rialto brug gegaan. Ik dwaalde door de steegjes. Het ene uitzicht was nog mooier dan het andere.

Venetië Canal Grande

De route die ik heb gelopen kun je terugzien op mijn Garmin Connect. In totaal zijn het 11 km. “Venice Urban Running” was voor mij een onvergetelijke ervaring.

Venetië marathon

Nu ben ik weer thuis in Umbrië, en we komen steeds meer dichterbij Kerst. Met veel plezier kijk ik terug naar de mooie momenten in Venetië. Niet alleen vanwege mijn hardloopervaring in de stad, maar ook om mijn vrienden weer gezien te hebben.

Bancogiro Venetië

Cicchetti e Ombre de Vin…

Venezia AILOVIU