10 jaar SylviaItaly

Mijn laatste blog is gedateerd op november jl. In de tussentijd ben ik verhuisd naar Montepulciano, en heb ik de kerstdagen in Nederland doorgebracht. Het waren drukke weken waardoor een blog schrijven helaas niet van gekomen is.

De lezing en wijnproeverij Una Storia Nobile met Dante Alighieri Rotterdam is goed gegaan. Ik vond het best spannend in het begin, maar het verliep “bijna” vlekkeloos. Het was de eerste keer, en ik zal zeker het e.e.a. anders moeten doen, maar vooralsnog ben ik trots op mezelf dat ik het gedaan heb. Het was hard werken en studeren de afgelopen maanden.

2019 is voor mij een jubileumjaar. 10 jaar geleden ben ik vertrokken naar Italië voor een nieuw leven. Dat waren best roerige tijden in het begin, want alles achter je laten en vaarwel zeggen tegen de mensen die je lief hebt was niet makkelijk. Maar ondanks dat, heb ik er nooit spijt van gehad.

In 2009 woonde ik in Arco Trentino en werkte ik in de horeca op 1200 m hoogte. Ik heb daar geleerd hoe Spritz en cappuccino te maken als een echte barista. Ik had een leuk appartement in het centrum en ik reed toen nog in mijn Fiat Panda met een NL- kenteken berg op, berg af met de boodschappen in de achterbak van de groothandel.

Fiat Panda met NL kenteken

Helaas ben ik toen niet gelijk begonnen met bloggen, dat was pas in 2011. Mijn eerste blog was “Supertramp in Italy“. Waarom Supertramp? De naam verwijst naar de hoofdrolspeler in film “Into the Wild”. Ik wil niet zeggen dat ik zo extreem was als hij, maar indirect hadden we misschien wél iets gemeen. Avontuur!

Monte Velo

Mijn idee is vanaf heden een paar oude blogs, en foto’s van mij te delen van hoe het toen was met mij, en wat ik zoal deed. Als ik terugkijk naar de avonturen en levenservaringen ben ik niet veranderd. Ik ben een rijker mens geworden, misschien niet financieel maar ervaringen rijker dat zeker.

Ik kan het iedereen beamen. Volg je hart en doe wat je leuk vindt. Dan werk je eigenlijk nooit meer, want dan is je werk je hobby. Het komt niet allemaal zomaar op je pad, je moet er veel voor doen en laten, maar de voldoening is groot als het lukt!

Veel leesplezier in de komende blogs en ik wens iedereen een gelukkig en sportief 2019 toe.

Mijn eerst blog van 5 juni 2011

Gardameer
Monte Velo Trentino

De laatste loodjes voor de New York City Marathon

De trainingen zitten erop voor de New York City Marathon. Althans, de trainingen waarin de lange afstanden gelopen moesten worden, en de zware fartlek trainingen die ik niet altijd graag deed. Maar dat hoort erbij. Vanaf juli heb ik 4x in de week getraind, vier maanden lang. Een langere voorbereiding dan voor de marathon van Rotterdam. Uff…

De warme zomerdagen in Italië zijn nooit echt bevorderlijk om je voor te bereiden op een marathon, maar dat wist ik al toen ik voor Amsterdam trainde in 2016. Want niet alleen overdag maar ook ‘s avonds en ‘s nachts is het vaak te warm. De nachten zijn soms te kort om uit te rusten. Airconditioning zou de juiste oplossing zijn voor een goede nachtrust, maar als je dat niet hebt is het roeien met de riemen die je hebt.

Al met al ben ik trots op mezelf dat ik het schema heb kunnen volbrengen zonder enige blessures of klagen. Als ik nu de laatste afstanden loop voor de marathon voel ik dat ik klaar ben. De nodige kilometers zitten in mijn benen, en zonder heel veel moeite loop ik soms harder dan mijn eigenlijke marathontempo zou moeten zijn. Teken aan de wand?

Ik heb geen idee hoe New York zal verlopen. Dat hangt van veel factoren af. Je hebt natuurlijk het tijdsverschil, maar ook is het belangrijk of het weer meewerkt of niet. Als er veel wind staat dan kan ik naar een mooie tijd echt fluiten. Maar met windstil en misschien zelfs ook een beetje regen heb ik goede hoop. Het is allemaal te bezien, maar het allerbelangrijkste is is dat ik er zin in heb!

Nu is het voornaamste mij focussen op de wedstrijd en vooral uitrusten. Misschien nog wat korte sprintjes doen voordat ik vertrek, en dan is het goed zo. New York is mijn 15e marathon en de marathons die ik heb gelopen waren allemaal even bijzonder. Ik weet zeker dat mijn tweede keer in New York heel speciaal zal zijn, want de marathon in New York City is uniek, en wellicht wel één van de mooiste marathons ter wereld.

Update trainingen voor de New York City marathon

De New York City marathon is over 6 weken, en de nodige afstanden zijn al gelopen. Het is even geleden dat ik over mijn trainingen, en hardloopwedstrijden in Italië heb geschreven.

Sinds juli ben ik gestart met trainen, en gelukkig gaat alles vooralsnog volgens de planning. Mijn trainer Bastiaan Schellekens (sales representative New Balance) uit Rotterdam volgt mij op de voet via mijn Garmin Connect.

Sommige trainingen zijn zwaar, dat is gewoon zo. Zeker als je een doel voor ogen hebt. Afzien, vallen, bikkelen en weer doorgaan. Mentaal voel ik me sterk, maar de crisismomenten heb ik soms zeker tijdens een training. Met name bij fartlektrainingen, als je op snelheid, tempowisselingen en uithoudingsvermogen traint.

Bijvoorbeeld bij de 18 km langs de rivier “Sile” in Treviso was het afzien. Ik was toen een paar dagen in Veneto. De eerste 6 km op 4:15/km daarna 6 km op 4:40/km en de laatste 6 km weer op 4:15/km. In het begin dacht ik… dit hou ik niet vol. Maar het tegendeel is bewezen!

De duurlopen in de heuvels daarentegen gaan me allicht gemakkelijker af, alleen de laatste keer toen we 25 km liepen in de Umbrische en Toscaanse heuvels met een gemiddelde 4:45/km op onverharde wegen was ik daarna even helemaal klaar. Misschien kwam het ook doordat ik niet had gedronken, want dat is erg belangrijk bij lange afstand trainingen. Ik had wel een gel bij me, maar als je na afloop heel veel dorst hebt is dat eigenlijk te laat. Maar goed..

Qua wedstrijden ben ik niet zo heel erg actief geweest. Recent heb ik meegedaan aan de 18 km wedstrijd Lago di Chiusi en een paar weken geleden aan de 9 km wedstrijd in Acquaviva, Montepulciano. Beiden leuke locale wedstrijden om aan mee te doen.

La Nobile in Montepulciano

Het is de tweede keer dat ik de marathon van New York loop, en ik heb er prachtige herinneringen aan overgehouden. New York is voor mij speciaal, een stad waarin ik me heerlijk voel. De mensen, de wolkenkrabbers… Als ik aankom in NY heb ik al afspraken en etentjes staan met locals die ook de marathon lopen.

Ik reis niet mee met een organisatie. Ik ga op eigen houtje. Het hotel waar ik verblijf is in SoHo, erg gaaf! Alles heb ik al geregeld, ook het transport naar de start op Staten Island met de ferry. Het enige wat ik nog moet doen is 42.195 km lopen in één van de geweldigste steden van de wereld: NEW YORK

To be continued!

La Nobile in Montepulciano