Herstel na de marathon

Na de marathon van Rotterdam heb ik twee weken niet hardgelopen. Wel wat gewandeld, en zo af en toe de fiets gepakt. Maar verder niks.

Na het vele trainen in de winter lijkt het net alsof ik in een “gat” terecht ben gekomen. Dat lijkt wellicht overdreven, maar de nodige trainingsuurtjes in de afgelopen maanden zijn geteld.

Hardlopen is mijn hobby, niet mijn werk. Laat ik dat voorop stellen. Ik kan er niet van leven. Competitief ben ik, maar dat ben ik in alles. Dat is (denk ik) een gezonde instelling bij sport en bij de dingen die je doet.

Deze week heb ik het trainen weer opgepakt, en ik moet zeggen dat ik me goed voel. Ik doe nog rustig aan, en ik kijk al een beetje rond waar ik de komende weken wedstrijden in Italië kan lopen. Maar wellicht denk ik aan een mooie 10 km in juni, of zelfs aan een halve marathon. Dat laatste bewaar ik allicht voor na mijn marathon in november a.s.

New York 2018 is mijn volgende marathon, en ik kan niks anders zeggen dat ik daar naar uit kijk. Niet alleen om te starten met trainen, maar ook de reis en de wedstrijd opzich. Het wordt mooi, hoe dan ook. In allerlei opzichten.

Maar eerst zomer vieren, ijsjes eten en op vakantie gaan in Nederland.

Siberische kou in Italië

De lokale bewoners uit Castiglione del Lago vertelden mij afgelopen maand dat we deze winter nog de “Siberische beer” konden verwachten in midden Italië. Ik heb gewoond in Trentino, dus ik werd er niet echt warm of koud van. Integendeel, winter in Umbrië en Toscane is niet zo schrikbarend zoals in het noorden.

Maar we hebben het geweten. De beer is losgekomen in Italië. Ook in Rome lag sneeuw, en de treinen hadden urenlang vertraging. De wegen werden afgesloten, en de scholen gingen dicht. De kou bleef niet 1 dag maar een paar dagen aan. Get!

Niks weerhield mij, ik bleef doortrainen. Weer of geen weer. Tot op de dag dat ik erachter kwam dat ik geen water meer had. Mijn waterleidingen waren bevroren.

Umbra Acque levert ons drinkwater in Umbrië. Helaas kon niemand mij helpen dit probleem op te lossen. Ik was genoodzaakt het bedrijf te benaderen voor een afspraak. Maar waar ik al voor vreesde werd werkelijkheid. Oggi è domani, e domani è dopo domani.

Na al die jaren in Italië heb ik geleerd om geduld te hebben: “avere la pazienza”, je moet de dingen ruim inzien en afwachten. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Drie dagen leven zonder water was afzien. Want met alles wat je doet gebruik je water: afwassen, toilet, douchen en wassen. Maar met hulp van lieve buren heb ik deze dagen redelijk goed kunnen doorstaan. De Siberische koude dagen zijn voorbij, en het waterbedrijf heeft op de dag van vandaag het probleem opgelost.

Zonet heerlijk 15 km getraind in de stromende regen en sneeuw. In voorbereiding op mijn Rotterdam marathon en met NYC Marathon in het vizier.  Nu de focus weer op mijn Sommelier examen, werk en hardlopen. Si torna alla normalità!

 

Gennaiola run in Assisi Umbrië

De trainingen voor de marathon van Rotterdam verlopen goed. Mijn marathonschema kan ik regelmatig naar tevredenheid volbrengen. Het is zwaar, want deze week heb ik ruim 70 km gelopen, maar je hoort mij niet klagen. Ik heb geen blessures, en ik herstel vrij snel.

Regelmatig doe ik stretching en “core stabilty” wat helpt bij het trainen. Aan voedingssupplementen ben ik nog niet echt begonnen. Wél neem ik magnesium en kalium in elke dag, en laat ik mijn benen om de zoveel tijd masseren.

Vandaag was de 13 km run in Assisi, de jaarlijkse Gennaiola. Vorig jaar heb ik daar niet aan meegedaan, maar omdat ik vandaag fartlek op de planning had staan, ben ik daarheen gegaan. Helaas was het parcours eerder vals plat dan heuvelachtig, maar de paden waren onverhard. Hetgeen de bedoeling was.

We startten bij de kerk “Santa Maria degli Angeli” en liepen richting Assisi van waar weer terug naar Santa Maria degli Angeli, wat overigens ook de naam is van het dorp. We hebben een rondje gelopen van ruim 13 km, waarvan een gedeelte langs de wijngaarden en olijfbomen.

Garmin Connect: route Gennaiola